تاثیر تدریس هوش عاطفی (Emotional Intelligence) از طریق محتوای درس زبان انگلیسی بر بهبود فضای کلاس و تعامل دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تدریس مولفه های هوش عاطفی از طریق محتوای درس زبان انگلیسی بر بهبود فضای کلاس و ارتقای تعامل میان دانش آموزان انجام شده است. با توجه به نقش کلیدی هوش عاطفی در شکل گیری روابط بین فردی، خودآگاهی، همدلی و مدیریت هیجانات، این مطالعه تلاش دارد تا نشان دهد چگونه می توان از ظرفیت های آموزشی زبان دوم برای تقویت مهارت های عاطفی–اجتماعی بهره گرفت. روش پژوهش، نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بوده و جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه ششم ابتدایی در یکی از مدارس شهر تهران است. گروه آزمایش طی یک دوره ۸ هفته ای، آموزش زبان انگلیسی را با محتوای تلفیقی از مفاهیم هوش عاطفی دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل آموزش معمول را ادامه داد. نتایج تحلیل آماری نشان داد که گروه آزمایش در شاخص های تعامل مثبت، کاهش تعارض، افزایش همدلی و بهبود فضای روانی کلاس، به طور معناداری نسبت به گروه کنترل پیشرفت داشته اند. یافته ها حاکی از آن است که آموزش هوش عاطفی از طریق زبان انگلیسی، نه تنها موجب ارتقای مهارت های زبانی می شود، بلکه به عنوان ابزاری موثر در بهبود روابط بین فردی و فضای یادگیری نیز عمل می کند.

کلیدواژه ها:

هوش عاطفی ، زبان انگلیسی ، تعامل دانش آموزان ، فضای کلاس