ارزیابی تاثیر محتوای آموزشی درس دین و زندگی بر میزان التزام دانش آموزان به اصول اسلامی از نگاه معلمان، مدیران و والدین

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 60

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IRCEMET07_068

تاریخ نمایه سازی: 10 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

تعلیم و تربیت همواره یکی از ارکان بنیادین تمدن انسانی بوده است؛ نیازی فطری که در تمام دوره های تاریخ بشر، نقشی اساسی در شکل دهی به فرهنگ ها، باورها و رفتارهای انسانی ایفا کرده است. در این میان، دین اسلام از همان آغاز با تاکید بر آموزش و یادگیری ظهور یافت؛ آنجا که نخستین پیام وحی با فرمان «اقرا» آغاز شد و نشان داد که مسیر رشد و هدایت انسان، از آگاهی می گذرد. اسلام نه تنها دانش را مقدس می شمارد، بلکه آن را لازمه سعادت دنیا و آخرت می داند. پیامبر اکرم (ص)، به عنوان آموزگار بزرگ بشریت، انسان ها را به فراگیری علم، تعمیق معرفت، اخلاق نیکو و رفتار شایسته فراخواند و یادگیری را مسئولیتی همگانی دانست که زن و مرد، پیر و جوان را دربر می گیرد. از منظر آموزه های اسلامی، رشد و بالندگی انسان محدود به یک مقطع از زندگی نیست؛ بلکه فرآیندی مداوم است که تا پایان عمر ادامه دارد. هدف نهایی این مسیر، رسیدن به تعالی روحی، خودسازی و تقرب الهی است. چنین هدفی تنها در سایه ی نظام تعلیم و تربیتی متعهد و هدفمند قابل دستیابی است. خداوند، عقل را به عنوان ابزار درک و تمییز به انسان عطا کرده و با فرستادن پیامبران، مسیر هدایت و تربیت او را روشن ساخته است. بنابراین، تعلیم و تربیت در اسلام نه فقط یک امر انسانی، بلکه ماموریتی الهی و رسالتی انبیاست. هدف از پژوهش حاضر بررسی "ارزیابی تاثیر محتوای آموزشی درس دین و زندگی بر میزان التزام دانش آموزان به اصول اسلامی از نگاه معلمان، مدیران و والدین" می باشد که به صورت مروری انجام گرفته و پژوهش از نظر روش از نوع مروری بوده و برای گردآوری اطلاعات از روش کتابخانه ای بهره گرفته شده است. که پس از بررسی اطلاعات و تحلیل آن نتایج زیر حاصل شد. در جوامع گوناگون، روش ها و اهداف تربیتی با توجه به فرهنگ، ارزش ها و نیازهای هر جامعه متفاوت است. اما در دنیای امروز، که بحران های اخلاقی، بی هویتی فرهنگی و سردرگمی های فکری دامنگیر بسیاری از جوامع شده، بازگشت به تربیت دینی و توجه به مبانی اعتقادی، بیش از پیش ضرورت یافته است. دین، به ویژه در نظام تعلیم و تربیت اسلامی، صرفا مجموعه ای از مناسک نیست؛ بلکه چارچوبی برای زندگی فردی و اجتماعی انسان ارائه می دهد. انتخاب یک سبک زندگی بر پایه ایمان، به فرد و جامعه امکان می دهد که مسیری روشن، هدفمند و با ثبات را طی کنند و در برابر آسیب های فرهنگی و اخلاقی مقاوم تر باشند.

نویسندگان

زهرا نوری

کارشناسی، سطح دو حوزه، روانشناسی

سمیه وظیفه خواه

کارشناسی ارشد، مدیریت بازرگانی، دانشگاه پیام نور، استان گلستان علی آباد کتول