اثر بخشی آموزش ذهن آگاهی بر سازگاری اجتماعی زنان خانه دار شهر بلداجی

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی آموزش ذهن آگاهی بر خود کنترلی و سازگاری اجتماعی زنان خانه دار شهر بلداجی بود. روش: روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون بود و از گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری تحقیق را زنان خانه دار تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی شهر بلداجی تشکیل می دادند که تعداد آن ها ۸۷۰ نفر بود. نمونه گیری به روش نمونه گیری هدفمند انجام پذیرفت و تعداد ۵۰ نفر از زنان خانه دار در دو گروه کنترل و آزمایش، به صورت تصادفی و به طور مساوی قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل: پرسشنامه خودکنترلی تانجی (۲۰۰۴)، و پرسشنامه سازگاری اجتماعی پی کل و ویسمن (۱۹۹۹)، بود. برنامه مداخله ای برگرفته از برنامه ذهن آگاهی کابات زین (۲۰۰۳) به میزان ۸ جلسه و هفته ای ۲ جلسه روی گروه آزمایش اجرا گردید و در پایان نیز مجددا پس آزمون به وسیله همان ابزارها بر روی هر دو گروه اجرا شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی شامل آزمون تحلیل کواریانس با نرم افزار Spss۲۴ استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که آموزش ذهن آگاهی با (P ≤۰/۰۵، ۲۹/۰= η²)، بر سازگاری اجتماعی زنان خانه دار تاثیر معناداری دارد. نتیجه گیری: بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که آموزش ذهن آگاهی با اثر بخشی قابل توجه، سازگاری اجتماعی زنان خانه دار شهر بلداجی را بهبود می بخشد.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، سازگاری اجتماعی ، زنان خانه دار