بررسی حقوقی منع استفاده از سلاح های هسته ای (از منظر سازمان های بین المللی و منطقه ای)

حفظ جان انسان ها از اهم مصالحی است که شارع و عقلا بدان اهتمام و توجه دارند. هر سلاحی که حفظ جان انسان ها را به خطر اندازد و موجب کشتار جمعی انسان ها شود، خطری برای امنیت جانی و مالی انسان ها محسوب شده و به کارگیری آن منع گردیده است. با بررسی موارد مذکور منع به کارگیری سلاح هسته ای در شرایط عادی هم در فقه و هم در حقوق بین الملل به اثبات رسید. اما در خصوص شرایط خاص حکم به صورت دیگری است. عده ای از فقها رای به جواز استفاده از سلاح کشتار جمعی در حالی که تنها راه پیروزی و حفظ جان مسلمین و نظام اسلامی منوط به استفاده از آن باشد، داده اند. در منابع حقوق بین الملل نیز چنین به دست می آید که دلیلی که صراحتا استفاده از این سلاح را در شرایط دفاع مشروع ممنوع اعلام کند، وجود ندارد و منع به کارگیری سلاح هسته ای در شرایط عادی نیز از قواعد عرفی مستفاد می گردد. بر این اساس این پژوهش با بهره گیری از منابع مطالعاتی و کتابخانه ای و استفاده از روش توصیفی – تحلیلی در صدد است به بررسی حقوقی منع استفاده از سلاح های هسته ای (از منظر سازمان های بین المللی و منطقه ای) بپردازد.

کلیدواژه ها:

سلاح هسته ای ، مبانی حقوقی ، سازمان های بین المللی ، مناسبات منطقه ای