تاثیر رفتاردرمانی عقلانی-هیجانی و تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه ای آنودال بر باورهای غیرمنطقی و عملکرد تحت فشار نوجوانان

هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر رفتاردرمانی عقلانی-هیجانی (REBT)، تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه ای آنودال (atDCS) و اثر تلفیقی آن ها بر باورهای غیرمنطقی و عملکرد تحت فشار نوجوانان فوتبالیست انجام شد.مواد و روش ها: این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. ۶۰ فوتبالیست پسر (۱۶-۱۸ سال) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در چهار گروه ۱۵ نفره (REBT، tDCS، تلفیقی و کنترل/شام) قرار گرفتند. ابزارها شامل «فهرست باورهای غیرمنطقی» و «فرم نمره گذاری عملکرد» بود. مداخلات REBT در ۸ جلسه ۴۵ دقیقه ای و tDCS در ۸ جلسه ۱۵ دقیقه ای (۲ میلی آمپر) هر پنج روز یک بار ارائه شد. داده ها با تحلیل واریانس عاملی مختلط و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شدند.یافته ها: نتایج نشان داد مداخله REBT (به تنهایی و تلفیقی) به طور معناداری باورهای غیرمنطقی را کاهش داد (p < ۰.۰۵)، اما تاثیر مستقیمی بر بهبود عملکرد تحت فشار نداشت (p > ۰.۰۵). در مقابل، tDCS تاثیر معناداری بر باورهای غیرمنطقی نداشت، اما توانست عملکرد تحت فشار مسابقه را به طور معناداری افزایش دهد (p < ۰.۰۵). با این حال، ترکیب این دو روش منجر به ایجاد اثر هم افزایی در متغیرهای پژوهش نشد.نتیجه گیری: REBT ابزاری کارآمد برای اصلاح باورهای غیرمنطقی است، در حالی که tDCS می تواند عملکرد در شرایط استرس زا را بهبود بخشد. با توجه به عدم هم افزایی در حالت ترکیبی و محدودیت های نمونه، تعمیم این نتایج به محیط های رقابتی باید با احتیاط صورت گیرد.

کلیدواژه ها:

باورهای غیرمنطقی ، تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه ای آنودال ، عملکرد تحت فشار ، رفتاردرمانی عقلانی-هیجانی