واکاوی و دستیابی به مدل بومی دلایل پایداری زندگی زناشویی در راستای توسعه پایدار

تحقیق حاضر به روش آمیخته و از نوع تبیین متوالی (ترکیبی اکتشافی متوالی) می باشد. در بخش کیفی جامعه آماری شامل زوجین دارای فرزند و بدون فرزند با ده سال سابقه زندگی مشترک که با وجود عدم رضایت از زندگی زناشویی همچنان در ازدواجشان پایدارمانده بودند.با استفاده از نمونه گیری هدفمند و بر اساس اصل اشباع ۳۳ نفر انتخاب شدند در بخش کمی ۳۰۰ نفر از زوجین ناراضی با سابقه حداقل ده سال زندگی مشترک که به مراکز مشاوره خانواده در مناطق (۵،۹،۱۱) مشهد مراجعه کرده بودند از طریق نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند با این اقدام پوشش نسبی تنوع فرهنگی در مشهد انجام شده است .داده ها در بخش کیفی با مصاحبه عمیق و پرسشنامه باز و در بخش کمی با پرسشنامه بسته گرد آوری شد. برای تحلیل داده ها در بخش کیفی از روش تحلیل مضمون با کمک نرم افزار MAXQDA و در بخش کمی از نرم افزار PLS استفاده شدیافته ها:. در زوجین دارای فرزند متغیر «فرزندآوری» با ضریب مسیر ۰.۹۴۲ و آماره آزمون ۱.۸۵۵ قوی ترین متغیر تاثیرگذار بود که بر اهمیت وجود فرزند در استحکام روابط زناشویی تاکید دارد.همچنین متغیرهای «عوامل اقتصادی» (۰.۸۱۲)، «آبرو و حیثیت» (۰.۷۱۷)، و «روابط خانوادگی» (۰.۶۱۹) نیز سهم بالایی در پایداری داشتند و در زوجین بدون فرزند متغیرهایی مانند ترجیح منافع جمعی بر فردی (۰.۸۵۶)، عوامل اقتصادی (۰.۸۱۱)، کنش متقابل (۰.۶۷۳)، نگرش به زندگی (۰.۵۴۳)، و تعهد (۰.۴۰۹) در صدر عوامل اثرگذار قرار گرفتند.

کلیدواژه ها:

زندگی مشترک ، زوجین ، فرهنگی ، بررسی تطبیقی ، پایداری زندگی