تاثیر ترکیب تمرین هوازی و مکمل اسپیرولینا بر میزان بیان ژن‫های مسیر سیگنالینگ BDNF/p۷۵NTR در رت‫های نر دیابتی نژاد ویستار

هدف: دیابت به عنوان اختلال متابولیک خاص مغز شناخته شده است که نقش حیاتی در تخریب نورونی دیابتی دارد. اصلاح سبک زندگی سبب بهبود و کنترل اختلالات این بیماری پیشرونده و شایع می شود. در این مطالعه اثر چهار هفته ورزش هوازی و مکمل اسپیرولینا بر مسیر سیگنالینگ BDNF/p۷۵ در رت­های دیابتی مدل استرپتوزوسین بررسی شد.مواد و روش ها: تعداد ۲۸ سر رت نر نژاد ویستار پس از تزریقmg/kg  ۵۰ استرپتوزوسین به صورت داخل صفاقی و ارزیابی گلوکز خون ناشتا برای تایید ایجاد مدل دیابت، به چهار گروه تقسیم شدند: گروه کنترل دیابت؛ گروه دیابت+اسپیرولینا؛ گروه دیابت+ورزش؛ و گروه دیابت+ورزش+اسپیرولینا. گلوکز خون ناشتا در بازه های زمانی دو هفته و چهار هفته پس از القای دیابت بررسی شد. همچنین ۷۲ ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی بیان ژن های BDNF و p۷۵ در هیپوکمپ رت ها از طریق روش RT-PCR بررسی شد. تحلیل های آماری با روش آنوای یک طرفه در نرم افزار SPSS انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد، روش های مداخله­ای پس از شش هفته سبب کاهش معنادار گلوکز خون و بیان P۷۵ در مقایسه با گروه کنترل دیابت شد و بیان BDNF به طور معناداری افزایش یافت (۰۱/۰P≤). اختلاف بین گروه­های تک مداخله­ای معنادار نشد (۰۵/۰P>)، اما در گروه مداخله ترکیبی اختلاف در فاکتورهای بررسی شده در مقایسه با سایر گروه­ها معنادار شد (۰۱/۰P≤).نتیجه گیری: نتیجه گرفته می شود که کنترل متابولیک و بهبود حفاظت نورونی به دنبال فعالیت ورزشی و دریافت مکمل اسپیرولینا در رت های دیابتی می تواند سبب بهبود اختلالات شود.

کلیدواژه ها:

اسپیرولینا ، تمرین هوازی ، گلوکز خون ، فاکتور تغذیه ای مشتق از مغز