مدل ساختاری پیش بینی نشانگان سندرم پیش از قاعدگی در دختران ورزشکار بر اساس طرحواره های ناسازگار اولیه: بررسی نقش میانجیگری مشکلات بین فردی و دشواری تنظیم هیجان

هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین مدل ساختاری پیش بینی نشانگان سندرم پیش از قاعدگی در دختران ورزشکار بر اساس طرحواره­های ناسازگار اولیه با میانجیگری مشکلات بین فردی و دشواری تنظیم هیجان بود.روش ها: این پژوهش به لحاظ نوع هدف کاربردی و به لحاظ روش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمام دختران ورزشکار شهر قم در سال ۱۴۰۴ تشکیل دادند که از میان آنها تعداد ۳۲۰ نفر به روش نمونه­گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس سنجش نشانه های پیش از قاعدگی، مقیاس مشکلات بین فردی، پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان و نسخه کوتاه پرسشنامه طرحواره یانگ بود. تحلیل داده ها با استفاده از روش مدلیابی معادلات ساختاری و نرم افزارهای SPSS-۲۳ و AMOS-۲۳ انجام شد.یافته ها: نتایج نشان داد که سندرم پیش از قاعدگی براساس طرحواره­های ناسازگار اولیه با میانجیگری مشکلات بین فردی (۰۰۱/۰=P، ۷۳/۳=Z) و دشواری تنظیم هیجان (۰۰۱/۰=P، ۱۱/۴=Z) در دختران ورزشکار پیش بینی می­شود.نتیجه گیری: این یافته ها بر اهمیت مداخلات مبتنی بر اصلاح طرحواره ها، بهبود مهارت های بین فردی و تقویت تنظیم هیجان در کاهش شدت علائم این نشانگان تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، دختران ورزشکار ، سندرم پیش از قاعدگی ، طرحواره ها ، مشکلات بین فردی