اثر برنامه آموزشی سلامت محور بر سبک زندگی، انگیزه مشارکت ورزشی و ویژگی های روانی دانش آموزان: یک مطالعه اقدام پژوهی

مقدمه: تربیت بدنی و ورزش جزء لاینفک تعلیم و تربیت و وسیله ای برای رسیدن به سلامت در نسل جوان است. با این حال در مطالعات روانشناختی کمتر به نیازهای روانشناختی دانش آموزان توجه شده است. دراین مطالعه برنامه آموزش سلامت محوردرکلاس های ورزش مدارس واثربخشی آن برسبک زندگی و ویژگی های روانی دانش آموزان تدوین و اجرا شد.مواد و روش: شرکت کنندگان این پژوهش دانش آموزان دختر کلاس نهم شهرکرد بودند. ابزار این پژوهش شامل پرسشنامه های سیاهه نگرانی درباره تصویر بدنی، مقیاس کوتاه چند وجهی رضایت مندی از زندگی دانش آموزان، پرسشنامه استاندارد انگیزه مشارکت ورزشی، پرسشنامه سبک زندگی و پرسشنامه اضطراب اجتماعی بود.یافته ها: یافته ها نشان داده است که در رضایتمندی از زندگی، انگیزه مشارکت ورزشی و سبک زندگی، میانگین نمرات در هر مرحله نسبت به مرحله قبل دارای تغییر و رو به افزایش است. در حالی که میانگین نمرات نگرانی دربازه تصویر بدنی و اضطراب اجتماعی رو به کاهش است. برنامه آموزشی سلامت محور بر اساس نیازهای روانی و اجتماعی دانش آموزان تدوین شد که منجر به تصمیم گیری آگاهانه، بهبود سلامت روان، کاهش اضطراب اجتماعی در راستای پذیرش بی قید و شرط دانش آموزان کارآمد بود. نتیجه گیری: در ادامه می توان پیشنهاد کرد که مداخلات آینده باید با هدف ارائه برنامه های آموزشی به معلمان و والدین که مکمل آموزش سلامت محور در کلاس های ورزش مدارس است، انجام گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش سلامت محور ، ورزش مدارس ، سبک زندگی ، ویژگی های روانی