مدلیابی معادلات ساختاری پیش بینی اضطراب اجتماعی در دانشجویان ورزشکار براساس طرحواره های ناسازگار اولیه: نقش میانجی گر احساس شرم بدنی و فعالیت بدنی

هدف: هدف پژوهش حاضر پیش بینی اضطراب اجتماعی در دانشجویان ورزشکار براساس طرحواره های ناسازگار اولیه با نقش میانجیگری احساس شرم بدنی و فعالیت بدنی بود. روش ها: این پژوهش به لحاظ نوع هدف کاربردی و به لحاظ روش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمام دانشجویان ورزشکار دانشگاه فرهنگیان اصفهان تشکیل می دادند که از میان آنها تعداد ۳۲۰ نفر به روش نمونه-گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب اجتماعی کانور و همکاران (۲۰۰۰)؛ نسخه کوتاه پرسشنامه طرحواره یانگ (۱۹۹۸)؛ نیم رخ سبک زندگی ارتﻘاءدهنده سلامتی والکر و همکاران (۱۹۸۷)؛ پرسشنامه شرم از تصویر بدن دوارت و همکاران (۲۰۱۴) بود. برازش مدل ساختاری با استفاده از شاخص های برازش و نرم افزارهای SPSS-۲۲ و AMOS-۲۴ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد اضطراب اجتماعی در دانشجویان براساس طرحواره های ناسازگار اولیه با میانجیگری شرم بدنی (۰۰۱/۰=P، ۷۳/۳=Z) و فعالیت بدنی (۰۰۱/۰=P، ۱۱/۴=Z) پیش بینی می شود. نتیجه گیری: براساس یافته های حاضر طراحی برنامه های آموزشی برای شناسایی و اصلاح طرحواره های ناسازگار اولیه در دانشجویان ورزشکار پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، شرم بدنی ، طرحواره ، فعالیت بدنی ، ورزشکار