تاثیر انواع خستگی بر امواج مغزی تیراندازان تپانچه بادی (مطالعه الکترونسفالوگرافی)

تیراندازی به عنوان یک مهارت شناختی-حرکتی پیچیده، مستلزم یکپارچگی بهینه عملکرد عصبی-عضلانی و شناختی است. از آن جا که خستگی، چه ذهنی و چه فیزیکی، می تواند این یکپارچگی را مختل کند، شناسایی شاخص ها برای سنجش آن از اهمیت بالایی برخوردار است. امواج مغزی به عنوان بازنمایی غیرتهاجمی از وضعیت کارکردی مغز، می توانند چنین شاخصی فراهم آورند. بنابراین، هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر خستگی ذهنی، فیزیکی و ترکیبی بر امواج مغزی تتا، آلفا و بتا تیراندازان بود. روش پژوهشنمونه مورد مطالعه ۴۰ تیرانداز نیمه حرفه ای ۱۸-۲۸ سال بودند که به صورت تصادفی در چهار گروه خستگی ذهنی، فیزیکی، ترکیبی و گروه کنترل تقسیم شدند. در پیش آزمون همه افراد ۱۰ تیر شلیک کردند و همزمان امواج مغزی توسط دستگاه الکترونسفالوگرافی ثبت شد. سپس گروه خستگی ذهنی سی دقیقه تکلیف استروپ، گروه خستگی فیزیکی سی دقیقه کار روی دوچرخه، گروه ترکیبی پانزده دقیقه استروپ و پانزده دقیقه دوچرخه را دریافت کردند و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. پس آزمون مطابق پیش آزمون گرفته شد. داده ها با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس مرکب، تحلیل شدند (p<۰/۰۵). یافته هادر موج تتا، خستگی ذهنی باعث افزایش فعالیت آن در مناطق پیش پیشانی و پیشانی تحتانی (PF و IF)، خستگی فیزیکی باعث افزایش فعالیت در مناطق پیش پیشانی، پیشانی تحتانی، پیشانی، گیجگاهی (PF، IF، F وT)، خستگی ترکیبی باعث افزایش فعالیت در منطقه پیشانی تحتانی (IF) شد (P≤۰/۰۵). در موج آلفا، خستگی ذهنی باعث افزایش فعالیت در مناطق پیش پیشانی، پیشانی، گیجگاهی، مرکزی (PF، F، T و C)، خستگی فیزیکی باعث افزایش فعالیت درمناطق پیشانی، گیجگاهی، مرکزی و گیجگاهی خلفی (F، T، C وPT)، خستگی ترکیبی باعث افزایش فعالیت در مناطق گیجگاهی و مرکزی (T و C) شد. در موج بتا خستگی ذهنی باعث افزایش فعالیت مناطق پیشانی تحتانی، پیشانی و مرکزی (IF، F و C)، خستگی فیزیکی باعث افزایش فعالیت در مناطق پیش پیشانی، پیشانی، مرکزی (PF، F و C) شد.

کلیدواژه ها:

خستگی ذهنی ، خستگی فیزیکی ، خستگی ترکیبی ، الکترونسفالوگرافی ، تیراندازی