نقش هرمیاس و ارسطو، مشاور فیلیپ دوم، در روابط شاهنشاهی هخامنشی و مقدونیه(۳۴۷-۳۳۶ق.م)
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 62
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JHSS-18-1_001
تاریخ نمایه سازی: 6 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
در شرح زندگی ارسطو، فیلسوف یونانی، به سفر و اقامت وی در شهر آتارنئوس و آسوس در شمال غرب آسیای صغیر تحت فرمانروایی حاکم محلی به نام هرمیاس پس از مرگ افلاطون اشاره شده است. این فرد به واسطه ی ارسطو و برخی دیگر از شاگردان آکادمی افلاطون، عامل مهمی در آگاهی یافتن فیلیپ فرمانروای مقدونیه از وضعیت داخلی شاهنشاهی هخامنشی تبدیل شد، تا جایی که اتحاد سیاسی او با فیلیپ با واکنش سخت ایرانیان مواجه شد و جان خود را نیز بر سر این پیمان نهاد. گرچه ارسطو در نوشته هایش به ستایش هرمیاس و هجو و بدگویی از ایرانیان پرداخته است، با این حال با بررسی دقیق تحولات سیاسی و رفت و آمدهای دیپلماتیک میان فرمانروای آتارنئوس و دربار فیلیپ مقدونی، می توان به این نتیجه رسید که شاهنشاهی هخامنشی اطلاعات روشنی از رخدادهای سیاسی دولتشهرهای یونانی و پادشاهی مقدونیه داشته و با حذف هرمیاس، و احتمالا خود فیلیپ، کمک زیادی به یونانیان در جهت کسب استقلال از دست رفته ی خود کرده است. در این پژوهش سعی شده است بر اساس روش تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای، نشان داده شود که شاهنشاهی هخامنشی در جهت تقویت پیمان آنتالکیداس، تلاش های خود را برای حفظ استقلال دولتشهرهای یونانی در برابر سلطه جویی های مقدونی، پیش از ظهور اسکندر با حذف عناصر مقدونی گرا انجام داده بود، ولی اختلافات یونانیان و سرعت عمل و خشونت اسکندر در سرکوب مخالفان یونانی اش باعث از دست رفتن این فرصت تاریخی شد.
نویسندگان
علیرضا کرباسی
گروه تاریخ و ایرانشناسی، دانشکده ادبیات، دانشگاه اصفهان، ایران
حمیدرضا پاشازانوس
دانشگاه اصفهان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، گروه تاریخ و ایرانشناسی
اسماعیل سنگاری
گروه تاریخ و ایرانشناسی، دانشکده ادبیات، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران