تاملی بر ارزشیابی پویا؛ ادغام آموزش و ارزشیابی در کلاس درس

پژوهش حاضر با هدف تامل بر مفهوم ارزشیابی پویا و نقش آن در ادغام آموزش و ارزشیابی در کلاس درس انجام شده است. این مطالعه به روش مروری کتابخانه ای و با تحلیل نظام مند منابع علمی داخلی و خارجی صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهند ارزشیابی پویا رویکردی نوین است که مرز سنتی بین آموزش و ارزشیابی را از بین می برد. در این رویکرد، ارزشیابی جدای از فرآیند یادگیری نیست بلکه بخش جدایی ناپذیر و هم زمان با آن است. معلم در حین تدریس با ارائه بازخورد و راهنمایی، هم یادگیرنده را یاری می کند و هم توانایی های بالقوه او را می سنجد. این رویکرد در مقابل ارزشیابی ایستا که فقط محصول یادگیری را می سنجد، فرآیند را نیز مورد توجه قرار می دهد.ارزشیابی پویا ریشه در نظریه منطقه تقریبی رشد ویگوتسکی دارد و بر نقش تعامل اجتماعی در یادگیری تاکید می کند. این رویکرد به معلمان کمک می کند فراتر از آنچه دانش آموز به تنهایی می تواند انجام دهد، توانایی بالقوه او را شناسایی کنند. یافته های پژوهش های متعدد نشان می دهد ارزشیابی پویا در مقایسه با ارزشیابی سنتی، پیش بینی بهتری از موفقیت آینده یادگیرنده دارد. همچنین این رویکرد انگیزه و خودپنداره تحصیلی دانش آموزان را افزایش می دهد. این مقاله به تحلیل مبانی نظری، روش های اجرا و چالش های ارزشیابی پویا در کلاس درس می پردازد. در پایان، توصیه هایی برای معلمان و برنامه ریزان درسی ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی پویا ، آموزش و ارزشیابی ، کلاس درس