۹. ارزیابی تاب آوری اجتماعی در روستاهای پیرامون شهر ارومیه

زمینه و هدف: تاب­آوری اجتماعی یکی از رویکردهایی است که امروزه، اهمیت زیادی در جهت کاستن از آسیب­ها پیدا نموده است. شهر ارومیه با توجه به نقش مرکزیت آن باعث جذب مهاجران و سکونت تعداد بالای از آنها در روستاهای حاشیه شهر گردیده. که این امر منجر به رشد بدون برنامه­ و آسیب­پذیر شدن این روستاها شده است. هدف این پژوهش تحلیل ابعاد تاب آوری اجتماعی در کاهش مخاطرات انسانی روستاهای در حاشیه ۳ کیلومتری ارومیه می­باشد.روش شناسی: روش پژوهش توصیفی – تحلیلی، جامعه آماری ساکنین روستاهای مورد مطالعه و حجم نمونه ۳۷۴ نفر از از سرپرستان خانوار بر اساس فرمول کوکران است. ابزار جمع­آوری داده­ها اسنادی و پرسشنامه می باشد. برای تجزیه و تحلیل نمودن داده­ها از الگوی مدل­سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم­افزار LISREL استفاده شده است.یافته ها و نتایج: نتایج مدل­سازی معادلات ساختاری تاب­آوری اجتماعی روستاها براساس برآورد ضرایب استاندارد شده مدل ساختاری پژوهش سطح معناداری ۰.۰۲۱ بدست آمده که نشان دهنده برازش مطلوب مدل می­باشد و براساس یافته­های پژوهش تاثیرات عامل مشارکت بر تاب آوری اجتماعی با ضریب مستقیم و مثبت ۰.۹۸ ، تاثیر عامل دانش و آگاهی در تاب آوری اجتماعی روستاهای مورد نظر با ضریب مستقیم و مثبت ۰.۹۷ ، و شاخص اعتماد جهت تاب آوری اجتماعی با ضریب مثبت ۰.۹۸ ، عامل تعلق با ضریب مستقیم و مثبت ۰.۹۸ ، تاثیر شاخص اعتبار بر تاب آوری اجتماعی با ضریب مستقیم و مثبت ۰.۹۳ ، و در نهایت عامل اقتصاد با بیشترین تاثیر با ضریب مستقیم و مثبت ۰.۹۹  نقش موثری در تاب آوری اجتماعی روستاها در مقابل مخاطرات دارند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری اجتماعی ، روستا ، مخاطرات انسانی ، ارومیه