اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر باورهای وسواسی، عدم تحمل ابهام و حساسیت اضطرابی در افراد با نشانگان اختلال وسواس فکری-عملی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر باورهای وسواسی، عدم تحمل ابهام و حساسیت اضطرابی در افراد با نشانگان اختلال وسواس فکری-عملی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تهران در شش ماه اول سال ۱۴۰۲ بود. از میان آنان ۳۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت درمان شناختی رفتاری قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه باورهای وسواسی، مقیاس عدم تحمل ابهام و شاخص حساسیت اضطرابی بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تک متغیری تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که درمان شناختی رفتاری به طور معناداری باعث کاهش باورهای وسواسی، عدم تحمل ابهام و حساسیت اضطرابی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. بر اساس نتایج، درمان شناختی رفتاری می تواند به عنوان یک رویکرد موثر در کاهش علائم شناختی و هیجانی مرتبط با اختلال وسواس فکری-عملی مورد استفاده قرار گیرد و توجه به این متغیرهای واسطه ای در فرآیند درمان ضروری به نظر می رسد. این یافته ها تلویحات کاربردی مهمی برای متخصصان حوزه سلامت روان دارد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری ، باورهای وسواسی ، عدم تحمل ابهام ، حساسیت اضطرابی ، اختلال وسواس فکری-عملی.