تاثیر روش های نوین تدریس بر خلاقیت و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم

تحولات شتابان عصر حاضر، نظام های آموزشی را ناگزیر ساخته است تا از الگوهای سنتی تدریس فاصله گرفته و به سمت رویکردهای نوین، یادگیرنده محور و مدرسه محور حرکت کنند. یکی از پیامدهای مهم این تحول، توجه ویژه به پرورش خلاقیت و سازگاری اجتماعی دانش آموزان به عنوان دو مولفه اساسی رشد همه جانبه است. مدل «کلینیک آموزش و یادگیری» که توسط دکتر رحمان پور در بستر مدارس ایران توسعه و نهادینه شده است، با تاکید بر تشخیص مسائل یادگیری، طراحی مداخلات آموزشی هدفمند و مشارکت فعال معلمان و دانش آموزان، بستر مناسبی برای تحقق روش های نوین تدریس فراهم می سازد. هدف این مقاله، بررسی تاثیر روش های نوین تدریس مبتنی بر مدل کلینیک آموزش و یادگیری بر خلاقیت و سازگاری اجتماعی دانش آموزان است. روش پژوهش، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مرور پژوهش های داخلی و خارجی است. یافته ها نشان می دهد که اجرای این مدل می تواند به ارتقای تفکر خلاق، افزایش تعاملات اجتماعی مثبت، بهبود مهارت های ارتباطی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان منجر شود. در پایان، راهکارهایی برای توسعه این مدل در مدارس ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

روش های نوین تدریس ، خلاقیت ، سازگاری اجتماعی ، کلینیک آموزش و یادگیری.