آموزش مدیریت شهری و روستایی در دهه اخیر: مروری بر رویکردها، الگوهای آموزشی و چالش های بومی سازی در ایران

در دهه اخیر، آموزش مدیریت شهری و روستایی به عنوان یکی از مهم ترین ابزارهای توسعه پایدار و ارتقای کارآمدی مدیریت محلی در ایران مطرح شده است. این پژوهش با هدف بررسی روندهای آموزشی، شناسایی رویکردها و الگوهای آموزشی، و تحلیل چالش های بومی سازی آموزش های مدیریت شهری و روستایی انجام شد. داده های پژوهش از طریق پرسشنامه محقق ساخته ای گردآوری شد که شامل سوالاتی در زمینه محتوای آموزشی، روش های تدریس، اثربخشی آموزش ها و میزان انطباق آن ها با نیازهای محلی بود. روایی پرسشنامه از طریق نظر خبرگان و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (۰.۸۵) تایید شد.جامعه آماری پژوهش شامل مدیران، کارشناسان و مسئولان مرتبط با مدیریت شهری و روستایی در شهر تهران بود که از بین آن ها ۳۰۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزارهای آماری تجزیه و تحلیل گردید و از آزمون همبستگی اسپیرمن برای بررسی ارتباط بین متغیرها بهره گرفته شد.نتایج پژوهش نشان داد که بین رویکردهای آموزشی و اثربخشی آن ها در بومی سازی آموزش ها، همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، چالش هایی مانند عدم تطابق محتوای آموزشی با نیازهای بومی، محدودیت منابع، ضعف در استفاده از الگوهای آموزشی نوین و کمبود ظرفیت های آموزشی محلی، بر میزان اثربخشی و بومی سازی آموزش ها تاثیرگذار بوده است. یافته ها همچنین بیانگر ضرورت بازنگری در برنامه ریزی آموزشی، استفاده از روش های مشارکتی، و توسعه محتوای متناسب با فرهنگ و شرایط بومی است.این پژوهش با ارائه تحلیل جامع از وضعیت آموزش مدیریت شهری و روستایی و ارائه پیشنهادهایی برای تقویت بومی سازی و ارتقای کیفیت آموزش ها، می تواند مرجعی کاربردی برای سیاست گذاران، مدیران و پژوهشگران حوزه مدیریت شهری و روستایی در ایران باشد.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری و روستایی ، آموزش و توسعه ظرفیت ، رویکردهای آموزشی ، بومی سازی آموزش ، چالش ها و راهکارها.