بررسی اثرات آلودگی های محیطی (فلزات سنگین، نانوذرات و ...) بر رشد و متابولیسم ثانویه گیاهان زراعی
محل انتشار: بیست و نهمین همایش ملی جغرافیا و محیط زیست
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 88
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
HAMYARCONF29_075
تاریخ نمایه سازی: 4 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
افزایش فعالیت های صنعتی، کشاورزی و شهری در دهه های اخیر سبب ورود مقادیر قابل توجهی از آلاینده های محیطی به خاک، آب و هوا شده است که این مسئله به یکی از چالش های مهم در تولید پایدار محصولات کشاورزی تبدیل شده است. از میان این آلاینده ها، فلزات سنگین و نانوذرات به دلیل پایداری بالا در محیط، قابلیت تجمع در خاک و توانایی ورود به زنجیره غذایی اهمیت ویژه ای دارند. این ترکیبات می توانند به طور مستقیم یا غیرمستقیم بر رشد، نمو و فرآیندهای فیزیولوژیکی گیاهان زراعی تاثیر بگذارند. فلزات سنگینی مانند سرب، کادمیوم، جیوه و نیکل با تجمع در بافت های گیاهی موجب اختلال در فعالیت آنزیم ها، کاهش فتوسنتز، برهم خوردن تعادل مواد غذایی و ایجاد تنش اکسیداتیو در گیاهان می شوند. از سوی دیگر، گسترش فناوری نانو و استفاده روزافزون از نانوذرات در صنایع مختلف سبب افزایش احتمال ورود این مواد به محیط های کشاورزی شده است. نانوذرات بسته به نوع، اندازه و غلظت می توانند اثرات متفاوتی بر رشد گیاهان داشته باشند و گاه موجب تحریک رشد و در برخی موارد باعث بروز تنش های فیزیولوژیکی شوند. یکی از مهم ترین پاسخ های گیاهان به تنش های ناشی از آلودگی های محیطی، تغییر در تولید متابولیت های ثانویه است. متابولیت های ثانویه شامل ترکیباتی مانند فنول ها، فلاونوئیدها، آلکالوئیدها و ترپنوئیدها هستند که نقش مهمی در دفاع گیاه در برابر تنش های محیطی ایفا می کنند. مطالعات نشان می دهد که قرار گرفتن گیاهان در معرض فلزات سنگین و برخی نانوذرات می تواند مسیرهای متابولیکی مربوط به تولید این ترکیبات را فعال کند و در نتیجه میزان برخی متابولیت های ثانویه در گیاه افزایش یابد. این تغییرات می تواند به عنوان سازوکاری دفاعی برای کاهش اثرات مخرب تنش های محیطی عمل کند. با این حال، افزایش بیش از حد آلاینده ها ممکن است باعث اختلال در فرآیندهای متابولیکی شده و رشد گیاه را به طور قابل توجهی کاهش دهد. بررسی پژوهش های انجام شده نشان می دهد که پاسخ گیاهان زراعی به آلودگی های محیطی به عوامل مختلفی از جمله نوع گیاه، نوع آلاینده، مدت زمان مواجهه و شرایط محیطی بستگی دارد. برخی گیاهان توانایی بیشتری در جذب و تحمل فلزات سنگین دارند و حتی می توانند در فرآیند پالایش زیستی خاک مورد استفاده قرار گیرند. از سوی دیگر، شناخت اثرات نانوذرات بر سیستم های زیستی گیاهان هنوز به طور کامل مشخص نشده و نیازمند مطالعات گسترده تر است. بنابراین بررسی دقیق اثرات فلزات سنگین و نانوذرات بر رشد و متابولیسم ثانویه گیاهان زراعی می تواند به درک بهتر سازوکارهای پاسخ گیاهان به تنش های محیطی و ارائه راهکارهایی برای مدیریت آلودگی در سیستم های کشاورزی کمک کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
بنیامین قائمیون
کارشناسی ارشد رشته آگروتکنولوژی گرایش اکولوژی گیاهان زراعی دانشگاه تبریز