پیش بینی ناگویی هیجانی بر اساس احساس تنهایی و استرس ادراک شده در بین دانش آموزان دارای اختلال شنوایی شهر خرم آباد

هدف تحقیق پیش بینی ناگویی هیجانی بر اساس احساس تنهایی و استرس ادراک شده در بین دانش آموزان دارای اختلال شنوایی شهر خرم آباد بود . تحقیق با روش کاربردی که در دسته تحقیقات همبستگی چند متغیره تحلیل مسیر انجام گرفت. جامعه مورد مطالعه شامل کلیه دانش آموزان با اختلال شنوایی شهر خرم آباد بود که با توجه به تعداد متغیرهای آشکار و با احتمال ریزش حجم نمونه به روش نمونه گیری در دسترس ۲۰۰ نفر( ۱۰۴ مرد ، ۹۶ زن) انتخاب گردید. ابزار های گردآوری داده ها شامل پرسشنامه ناگویی خلقی تورنتو(۱۹۹۸) ، پرسشنامه احساس تنهایی راسل، پیلوا و کورتونا(۱۹۸۰)؛ و مقیاس استرس ادراک شده کوهن و همکاران (۱۹۸۳) در نظر گرفته شد. داده ها به دو روش توصیفی و استنباطی با کمک نرم افزارهای آماری آموس و اس پی اس اس در سطح احتمال ۰۵/۰≥ P تحلیل شد. بین احساس تنهایی با ناگویی هیجان با توجه مقدار بتا ( ۰.۷۸۹= B )؛ بین تنیدگی ادراک شده با ناگویی هیجانی با توجه به مقدار بتا( ۰.۶۲۱= B ) رابطه علی مثبت و مستقیم و معناداری مشاهده گردید( ۰۵/۰ ≥p نتیجه گرفته می شود که با افزایش احساس تنهایی و تنیدگی ادرک شده سطح ناگویی هیجانی دانش آموزان دارای اختلال شنوایی در آنها افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

ناگویی هیجانی ، احساس تنهایی ، تنیدگی ادراک شده ، دانش آموزان دارای اختلال شنوایی