پیش بینی وفاداری تماشاگران بر اساس کیفیت رابطه مربی-ورزشکار و انسجام عملکردی تیم

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش کیفیت رابطه مربی–ورزشکار و انسجام عملکردی تیم در پیش بینی وفاداری تماشاگران در استان های فارس و تهران انجام شد. در عصر ورزش حرفه ای، وفاداری هواداران تنها با نتایج فنی تیم مشخص نمی شود، بلکه ادراک آنان از روابط درون تیمی و هماهنگی عملکردی تیم نقش مهمی دارد. این مطالعه از نوع توصیفی–همبستگی و با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری اجرا شد. جامعه آماری شامل تماشاگران و اعضای تیم های حرفه ای فوتبال در استان های فارس و تهران بود که با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، ۱۲۰۰ تماشاگر و ۶۰ مربی و ۱۸۰ بازیکن انتخاب شدند. داده ها با پرسشنامه های استاندارد کیفیت رابطه مربی–ورزشکار، انسجام عملکردی تیم و مقیاس وفاداری تماشاگر جمع آوری شد. تحلیل ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS انجام شد و شامل تحلیل عاملی تاییدی، آزمون مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم و بررسی نقش میانجی انسجام تیم با روش بوت استرپ بود. نتایج نشان داد کیفیت رابطه مربی–ورزشکار تاثیر مستقیم و مثبت بر انسجام عملکردی تیم دارد (β = ۰/۶۱) و هر دو متغیر به طور مستقیم وفاداری تماشاگران را پیش بینی می کنند. علاوه بر این، انسجام تیم نقش میانجی معناداری در مسیر اثرگذاری کیفیت رابطه مربی–ورزشکار بر وفاداری تماشاگران ایفا می کند (β = ۰/۳۲). مدل نهایی توانست حدود ۶۵٪ از واریانس وفاداری تماشاگران را توضیح دهد و شاخص های برازش مدل در محدوده مطلوب قرار گرفتند. این یافته ها تاکید می کنند که ایجاد و تقویت روابط کیفی بین مربی و بازیکن و ارتقای انسجام عملکردی تیم، علاوه بر بهبود عملکرد داخلی، تجربه مثبت تماشاگران را تقویت کرده و وفاداری آنان را افزایش می دهد. بنابراین، مدیران و مربیان ورزشی باید توجه ویژه ای به توسعه روابط موثر و فعالیت های تیم سازی داشته باشند تا علاوه بر موفقیت فنی، مزیت رقابتی در حوزه هواداری و برندینگ ورزشی ایجاد شود.

کلیدواژه ها:

وفاداری تماشاگران ، رابطه مربی–ورزشکار ، انسجام تیمی ، رفتار هواداران