نقش میانجی کیفیت خواب در ارتباط بین رابطه مربیورزشکار و ادراک تلاش تمرینی ورزشکاران جیوجیتسو برزیلی

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی کیفیت خواب در رابطه بین کیفیت رابطه مربی–ورزشکار و ادراک تلاش تمرینی در ورزشکاران جیوجیتسو برزیلی انجام شد. اهمیت این موضوع از آنجا ناشی می شود که ورزش های تماسی مانند جیوجیتسو برزیلی نیازمند بازیابی موثر، تمرکز شناختی و مدیریت فشارهای تمرینی هستند. این پژوهش به روش توصیفی–همبستگی و با بهره گیری از مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. نمونه شامل ۱۷۰ ورزشکار فعال جیوجیتسو برزیلی بود که به صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه کیفیت رابطه مربی–ورزشکار ، شاخص کیفیت خواب پیتزبور ، و مقیاس تلاش ادراک شده بورگ بود. نتایج نشان داد که رابطه مربی–ورزشکار تاثیر مستقیم و منفی معناداری بر ادراک تلاش تمرینی دارد و کیفیت خواب نیز نقش میانجی جزئی در این ارتباط ایفا می کند؛ به این معنا که رابطه مثبت مربی–ورزشکار با بهبود کیفیت خواب همراه بود و کیفیت بهتر خواب به کاهش نرخ تلاش ادراک شده منجر شد. در عین حال اثر مستقیم رابطه مربی–ورزشکار بر نرخ تلاش ادراک شده نیز معنادار باقی ماند. یافته ها در چارچوب مدل های روانی–فیزیولوژیک تفسیر شد و نشان داد که تقویت ارتباطات انسانی در محیط تمرین می تواند از طریق بهبود فرآیندهای بازیابی، فشار ادراک شده را کاهش دهد. در نتیجه این پژوهش اهمیت توجه هم زمان به روابط بین فردی و کیفیت خواب را در مدیریت بار تمرینی ورزشکاران جیوجیتسو برزیلی برجسته می کند و بر نقش مربیان در ارتقای بازیابی و عملکرد تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

رابطه مربی–ورزشکار ، کیفیت خواب ، ادراک تلاش تمرینی ، Session-نرخ تلاش ادراک شده ، جیوجیتسو برزیلی