اثربخشی آموزش شایستگی هیجانی-اجتماعی بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه شهرستان سلسله

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش شایستگی هیجانی-اجتماعی بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه سلسله انجام شد. روش این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری در پژوهش حاضر شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه سلسله در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بودند. از این جامعه آماری تعداد ۳۰ دانش آموز به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شده و به روش تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه انگیزش تحصیلی هارتر (۱۹۸۰) استفاده گردید. گروه آزمایش طی ۸ جلسه آموزش برنامه شایستگی هیجانی- اجتماعی را دریافت کردند. برای تجزیه و تحلیل یافته ها از آزمون تحلیل کواریانس استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که آموزش برنامه شایستگی هیجانی-اجتماعی بر انگیزش تحصیلی (۶۳/۰) دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه شهرستان سلسله تاثیر مثبت و معنی داری دارد. نتایج همچنین نشان داد که آموزش شایستگی هیجانی- اجتماعی توانسته است در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل، موجب افزایش انگیزش درونی (۴۱/۰) و انگیزش بیرونی (۴۶/۰) گردد. بنابراین، از جمله رویکردهای آموزشی مفید در جهت افزایش انگیزش تحصیلی دانش آموزان آموزش شایستگی هیجانی-اجتماعی است که می تواند مورد توجه پژوهشگران و مسئولان قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش شایستگی هیجانی-اجتماعی ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان