مروری بر نقش مهارت های مثبت نگری در بهبود روابط همسالان و کاهش تعارضات در کلاس درس

مهارت های مثبت نگری به عنوان یکی از مولفه های کلیدی هوش هیجانی و روانشناسی مثبت، نقش مهمی در بهبود تعاملات اجتماعی و کاهش تعارضات در محیط مدرسه دارند. این مقاله با هدف بررسی نقش مهارت های مثبت نگری در بهبود روابط همسالان و کاهش تعارضات در کلاس درس، یک مطالعه مروری نظام مند بر پژوهش های منتشرشده بین سال های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵ انجام داده است. روش پژوهش، مرور تحلیلی و استخراج یافته ها از مقالات علمی داخلی و بین المللی مرتبط بود. اطلاعات کلیدی شامل هدف مطالعه، جامعه آماری، روش تحقیق و نتایج استخراج و با تحلیل محتوای کیفی طبقه بندی شد. یافته ها نشان می دهد که دانش آموزانی که مهارت های مثبت نگری بالاتری دارند، روابط سالم تر، همکاری بیشتر و تعارضات کمتری با همسالان خود تجربه می کنند. همچنین مداخلات آموزشی مبتنی بر مهارت های مثبت نگری و آموزش های اجتماعی-هیجانی (SEL) توانسته اند به طور موثری کیفیت تعاملات میان دانش آموزان را ارتقا دهند و محیط کلاس را به فضایی مشارکتی و حمایت کننده تبدیل کنند. نقش معلمان نیز در تقویت این مهارت ها حیاتی است؛ معلمانی که خود نگرش مثبت و مهارت های هیجانی بالایی دارند، توانایی مدیریت بهتر تعارضات و ارتقای روابط همسالان را دارند. با وجود نتایج مثبت، کمبود مطالعات متمرکز بر «مثبت نگری» به عنوان متغیر مستقل و محدودیت پژوهش ها در دوره های بالاتر متوسطه از مهم ترین شکاف های موجود در ادبیات موضوع است. یافته های این مقاله نشان می دهد که توجه ویژه به آموزش مهارت های مثبت نگری می تواند به کاهش تعارضات، ارتقای روابط همسالان و بهبود سلامت روانی و اجتماعی دانش آموزان منجر شود.

کلیدواژه ها:

مثبت نگری ، روابط همسالان ، تعارضات ، مهارت اجتماعی ، کلاس درس ، آموزش اجتماعی-هیجانی