مقایسه اجتناب تجربی، حساسیت اضطرابی و تصور منفی از خود در نوجوانان دارای رفتار پرخطر و بهنجار

هدف از این پژوهش، مقایسه اجتناب تجربی، حساسیت اضطرابی و تصور منفی از خود در نوجوانان دارای رفتار پرخطر و بهنجار بود. روش پژوهش، علی-مقایسه ای و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بود که در پژوهش حاضر، تعداد ۳۲۷ نفر به عنوان نمونه در پژوهش شرکت کردند که از طریق نمونه گیری تصادفی خوشه ای مرحله ای انتخاب شدند؛ که در دو گروه نوجوانان دارای رفتار پرخطر و بهنجار قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس های اجتناب تجربی چندبعدی (گامز و همکاران، ۲۰۱۱)، تصویر خود منفی (موسکویچ و هایدر، ۲۰۱۱)، حساسیت اضطرابی (ریس و همکاران، ۱۹۸۶) و خطرپذیری نوجوانان ایرانی (زاده محمدی و همکاران، ۱۳۹۰) و جهت تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیری استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس چند متغیری نشان داد که بین دو گروه نوجوانان دارای رفتار پرخطر و بهنجار از نظر متغیرهای اجتناب تجربی (۰۱/۰P<)، حساسیت اضطرابی (۰۵/۰P<) تفاوت معنی داری وجود دارد؛ به این صورت که اجتناب تجربی، حساسیت اضطرابی در گروه نوجوانان دارای رفتار پرخطر بیشتر از گروه نوجوانان بهنجار بوده است. همچنین بین میانگین دو گروه در رابطه با مولفه تصور منفی از خود تفاوت معناداری مشاهده نشد (۴۵۵/۰=P). با توجه به نتایج پژوهش، بهتر است در جهت افزایش انگیزش تحصیلی، بهبود مهارت های اجتماعی و تقویت ثبات قدم در بین دانشجویان ورودی های مختلف، به خصوص دانشجویان ورودی جدید، برنامه ریزی مناسبی توسط مراکز مشاوره دانشگاه ها و انجمن های دانشجویی صورت گیرد. بنابراین، سطوح بالاتر اجتناب تجربی و حساسیت اضطرابی می تواند به عنوان شاخص های روانشناختی کلیدی در شناسایی نوجوانان در معرض خطر رفتارهای پرخطر مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اجتناب تجربی ، تصور منفی از خود ، حساسیت اضطرابی ، دانش آموزان ، رفتارهای پرخطر