شناسایی عوامل موثر بر پذیرش هوش مصنوعی در دوره متوسطه

پذیرش فناوری هوش مصنوعی (AI) در نظام های آموزشی، به ویژه در دوره متوسطه، نقش بسزایی در بهبود کیفیت یادگیری و ارتقای مهارت های دانش آموزان ایفا می کند. این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل عوامل موثر بر پذیرش هوش مصنوعی در مدارس دوره متوسطه انجام شد. روش پژوهش توصیفی و از نوع پیمایشی بوده و جامعه آماری شامل معلمان، دانش آموزان و مدیران مدارس متوسطه در یک منطقه مشخص می باشد. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه ای مبتنی بر مدل پذیرش فناوری (TAM) طراحی شده است که شامل متغیرهایی همچون نگرش نسبت به هوش مصنوعی، ادراک کاربردپذیری، ادراک سهولت استفاده و نگرانی های اخلاقی و حریم خصوصی است. یافته ها نشان می دهد که نگرش مثبت به هوش مصنوعی و ادراک کاربردپذیری بیشترین تاثیر را بر پذیرش این فناوری داشته اند، در حالی که نگرانی های مربوط به حریم خصوصی و امنیت داده ها مانع اصلی پذیرش هستند. این تحقیق بر ضرورت آموزش های هدفمند و ایجاد زیرساخت های مناسب برای بهره برداری بهینه از هوش مصنوعی در مدارس تاکید می کند. نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی ارزشمند برای سیاست گذاران و مدیران آموزش و پرورش در جهت توسعه فناوری های نوین در آموزش متوسطه باشد.

کلیدواژه ها:

پذیرش فناوری ، هوش مصنوعی ، دوره متوسطه ، مدل پذیرش فناوری (TAM) ، نگرش ، ادراک کاربردپذیری ، نگرانی های حریم خصوصی ، آموزش و پرورش