نقش تاب آوری روانی و نشخوار فکری در پیش بینی بینی و کنترل اختلال افسردگی دانشجویان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تاب آوری روانی و نشخوار فکری در پیش بینی و کنترل اختلال افسردگی در میان دانشجویان بود. با توجه به شیوع بالای افسردگی در محیط های دانشگاهی و اهمیت عوامل شناختی و هیجانی در مدیریت این اختلال، مطالعه حاضر تلاش کرد تا ارتباط میان این دو متغیر روان شناختی با شدت علائم افسردگی روشن شود. جامعه آماری شامل ۱۰۰ نفر از دانشجویان دانشگاه های مختلف بود که به صورت داوطلبانه و از طریق فضای مجازی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد تاب آوری، نشخوار فکری و افسردگی بود که پس از تایید روایی و پایایی مورد استفاده قرار گرفت. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که تاب آوری روانی با کاهش علائم افسردگی رابطه معناداری دارد؛ به گونه ای که دانشجویانی که از سطح بالاتری از تاب آوری برخوردار بودند، توانایی بیشتری در مقابله با فشارهای روانی و کنترل هیجانات منفی نشان دادند. در مقابل، نشخوار فکری به عنوان یک سبک شناختی ناکارآمد، با افزایش شدت افسردگی ارتباط مستقیم داشت. یافته ها همچنین بیانگر آن بود که ترکیب سطح بالای تاب آوری و کاهش نشخوار فکری می تواند به طور قابل توجهی احتمال ابتلا یا تشدید افسردگی را کاهش دهد. این نتایج اهمیت مداخلات آموزشی و مشاوره ای در ارتقای تاب آوری و کاهش نشخوار فکری در میان دانشجویان را برجسته می سازد. به کارگیری برنامه های توانمندسازی روانی و آموزش مهارت های مقابله ای می تواند به عنوان راهبردی موثر در پیشگیری و کنترل اختلال افسردگی در محیط های دانشگاهی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری روانی ، نشخوار فکری ، افسردگی ، پیش بینی ، کنترل ، دانشجویان ، سلامت روان ، مقابله ، هیجان ، شناخت