درمان های مبتنی بر مواجهه ایمن و توانمندسازی خانوادگی بر فشار روانی پس از رویداد در کودکان و نوجوانان

هدف این مقاله مرور نظام مند، رویکردی برای شناسایی و همگانی سازی شواهد موجود درباره تاثیر درمان های مبتنی بر مواجهه ایمن و توانمندسازی خانوادگی بر فشار روانی کودکان و نوجوانان پس از رویدادهای فشارزا ارائه می دهد. سوال اصلی پژوهش این است که چگونه مداخلات مواجهه ایمن همراه با توانمندسازی خانوادگی می توانند منجر به کاهش نشانه های فشار روانی، بهبود سازگاری عاطفی و ارتقای کارکردهای اجتماعی-تحصیلی در این گروه سنی شوند. یافته های کلیدی نشان می دهند که ترکیب مواجهه عینی با حمایت های خانوادگی و آموزش مهارت های تنظیم هیجانی می تواند به کاهش نشانه های پریشانی، افزایش پاسخ های سازگارانه به رویدادهای استرس زا و بهبود فرایندهای مقابله ای منجر شود. عواملی همچون شدت رویداد، همسویی مداخلات با نیازهای خانوادگی و کیفیت تعامل والدین–کودکان به عنوان عوامل کلیدی تداوم اثرات معرفی شدند. نتیجه گیری تاکید می کند که مداخلات چندجانبه و مبتنی بر محیط خانوادگی و تعامل با رویکردهای مواجهه ایمن به طور بالقوه می توانند بهبودهای پایدار در سلامت روانی کودک-نوجوانان پس از رویدادهای فشارزا را تسهیل کنند.

کلیدواژه ها:

مواجهه ایمن ، توانمندسازی خانوادگی ، فشار روانی ، پس از رویداد ، کودکان ، نوجوانان