اثربخشی یادگیری چند حسی مبتنی بر بازی درمانی بر هماهنگی حسی - حرکتی و تقویت حافظه کودکان دارای اختلال ریاضی

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی یادگیری چندحسی مبتنی بر بازی درمانی بر هماهنگی حسی–حرکتی و تقویت حافظه کودکان دارای اختلال ریاضی بود. این مطالعه با روش نیمه آزمایشی و طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی کودکان ۷ تا ۹ سال دارای اختلال ریاضی در شهر اصفهان در سال ۱۴۰۴ بود. از میان آن ها، ۳۰ کودک به شیوه نمونه گیری هدفمند و در دسترس انتخاب و سپس به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، هر کدام شامل ۱۵ نفر، گمارده شدند. گروه آزمایش طی ده جلسه ۴۵ دقیقه ای تحت آموزش بسته یادگیری چندحسی مبتنی بر بازی درمانی قرار گرفت؛ بسته ای که بر اساس رویکرد چندحسی فرنالد و اصول بازی درمانی طراحی شده بود. گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه پردازش حسی SPM، پرسشنامه مهارت های حرکتی لینکلن–اوزرتسکی و مقیاس هوش وکسلر استفاده شد. نتایج نشان داد که مداخله چندحسی مبتنی بر بازی درمانی به طور معناداری موجب بهبود هماهنگی حسی–حرکتی و تقویت حافظه کودکان دارای اختلال یادگیری ریاضی شد (۰۵/۰>p). یافته ها بیانگر آن است که رویکردهای چندحسی همراه با فعالیت های بازی محور می توانند به عنوان روشی موثر در ارتقای توانایی های شناختی و حرکتی این گروه از کودکان مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

یادگیری چندحسی ، بازی درمانی ، هماهنگی حسی–حرکتی ، تقویت حافظه ، اختلال یادگیری ریاضی