بررسی رابطه شایستگی تحصیلی در نوجوانان بر اساس بهزیستی تحصیلی با نقش واسطه ای سازگاری روانی

هدف پژوهش حاضر، تعیین برازش مدل ساختاری شایستگی تحصیلی در نوجوانان بر اساس بهزیستی تحصیلی با نقش واسطه ای سازگاری روانی بوده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ شیوه جمع آوری داده ها و تحلیل آن ها، توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش حاضر شامل کلیه ی دانش آموزان متوسطه دوم شهر آمل به تعداد ۲۳۸۵ نفر هستند. از بین جامعه آماری، بر اساس جدول کرجسی و مورگان ۳۲۹ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. که به روش تصادفی طبقه ای بر حسب جنسیت و بر اساس حجم نمونه از روی جامعه تعیین گردیدند. روش گردآوری داده ها به صورت کتابخانه ای و میدانی بوده است. ابزار جمع آوری اطلاعات در پژوهش حاضر، سه پرسشنامه استاندارد شامل: پرسشنامه شایستگی درک شده دانش آموزان از کلاس زینالدین (۲۰۱۹)، پرسشنامه بهزیستی تحصیلی(تومینین- سوینی و همکاران ۲۰۱۲)، پرسشنامه سازگاری روانشناختی سینها و سینگ (۱۹۹۶) بود. تجزیه و تحلیل داده ها در آمار استنباطی (آزمون کولموگروف-اسمیرنف ، و اسپیرمن) به وسیله نرم افزار SPSS انجام شده است. نتایج نشان داد که اثر مستقیم بهزیستی تحصیلی بر سازگاری روانی با ضریب مسیر(۴۸۲/۰)و (۲۰۸/۱۲= t)، اثر مستقیم بهزیستی تحصیلی بر شایستگی تحصیلی با ضریب مسیر(۱۷۸/۰) و(۰۶۳/۳= t)،اثر مستقیم سازگاری روانی بر شایستگی تحصیلی با ضریب مسیر(۵۲۷/۰) و (۶۴۸/۱۰ = t)،معنادار است و با توجه به این نتایج تاثیر متغیرها بر یکدیگر تایید می شود. با توجه به اینکه مقدار قدر مطلق آماره سوبل برابر با ۲۵۴/۱۶ و از ۹۶/۱ بیشتر محاسبه شده و سطح معناداری آزمون(۰۰۰/۰) کمتر از سطح خطای ۰۵/۰ بدست آمده است، می توان در سطح اطمینان ۹۵ درصد تاثیر میانجی گری سازگاری روانی در رابطه بین بهزیستی تحصیلی و شایستگی تحصیلی را بار دیگر تایید کرد.

کلیدواژه ها:

بهزیستی تحصیلی ، شایستگی تحصیلی ، سازگاری روانی