طراحی مدل کاربردی استفاده از روان شناسی مثبت نگر در مدیریت دبستان (در ۳ بعد تعامل با معلمان و همکاران، اولیا و دانش آموزان)

این پژوهش با هدف طراحی مدل کاربردی استفاده از روان شناسی مثبت نگر در مدیریت دبستان در ایران انجام شد. روش پژوهش کتابخانه ای و توصیفی–تحلیلی بود و با گردآوری داده ها از منابع علمی داخلی و خارجی معتبر، ابعاد مختلف مدیریت مدرسه در پرتو اصول روان شناسی مثبت مورد بررسی قرار گرفت. مدل پیشنهادی در سه بعد کلیدی طراحی شد: تعامل مدیر با معلمان و همکاران، تعامل با والدین، و تعامل با دانش آموزان. در بعد تعامل با معلمان و همکاران، تاکید بر ایجاد انگیزش، تقدیر از عملکرد مثبت، و توسعه مهارت های همکاران از طریق بازخورد سازنده و ایجاد فضای همدلی بود. در بعد تعامل با والدین، ارتقای ارتباط موثر، تشویق والدین به مشارکت فعال، و تقویت اعتماد متقابل مدنظر قرار گرفت. در بعد تعامل با دانش آموزان، تمرکز بر ایجاد محیط یادگیری مثبت، تقویت مهارت های اجتماعی–عاطفی، و توجه به نقاط قوت و دستاوردهای فردی دانش آموزان بود. نتایج نشان می دهد که اجرای چنین مدلی می تواند باعث افزایش رضایت شغلی کارکنان، بهبود مشارکت والدین، و ارتقای انگیزه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان شود. این مدل علاوه بر جنبه کاربردی، می تواند به عنوان چارچوب راهنمایی برای مدیران مدارس ابتدایی در ایران مورد استفاده قرار گیرد و زمینه ساز تحقیقات آینده در حوزه مدیریت مثبت نگر مدارس باشد

کلیدواژه ها:

روان شناسی مثبت نگر ، تعامل آموزشی ، مشارکت اولیا ، انگیزش دانش آموزان