استعدادیابی هوشمند در مدارس: مقایسه عملکرد مدل های یادگیری ماشینی با روش های سنتی در شناسایی دانش آموزان مستعد

شناسایی به موقع استعدادهای دانش آموزان در محیط مدرسه، به ویژه در مقطع ابتدایی، نقشی کلیدی در رشد فردی و بهینه سازی نظام آموزشی ایفا می کند. با این حال، روش های سنتی استعدادیابی مانند آزمون های هوش عمومی و نظر معلمان اغلب دچار محدودیت هایی همچون سوگیری ذهنی، تمرکز بر هوش کلامی و ناتوانی در شناسایی استعدادهای چندبعدی (خلاقانه، اجتماعی، جسمی-حرکتی) هستند. این چالش در مدارس پسرانه بیشتر خود را نشان می دهد، چرا که رفتارهای فعال و پرتحرک پسران اغلب به عنوان «بی انضباطی» تفسیر می شوند، نه نشانه ای از استعداد. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر یک سیستم استعدادیابی هوشمند ساده شده در شناسایی و پرورش استعدادهای دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی طراحی شد. روش پژوهش از نوع تطبیقی و با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. داده های جمع آوری شده از ۳۹ دانش آموز پسر (۱۸ نفر در کلاس پنجم به عنوان گروه کنترل و ۲۱ نفر در کلاس ششم به عنوان گروه آزمایش) جمع آوری شد. گروه آزمایش از یک سیستم هوشمند مبتنی بر فرم دیجیتال ساختاریافته برای رصد رفتارهای چندبعدی (مشارکت، خلاقیت، رهبری) بهره برد، در حالی که گروه کنترل آموزش معمول خود را دریافت کرد. ابزارهای جمع آوری داده شامل آزمون علوم عمومی (پیش و پس آزمون)، آزمون خلاقیت تورنس (TTCT)، فرم مشاهده رفتاری و پرسشنامه همتا بودند. یافته ها نشان داد که میانگین نمره پس آزمون در گروه آزمایش (۱۶.۷۱ ± ۱.۴۹) به طور چشمگیری از گروه کنترل (۱۳.۹۴ ± ۱.۷۵) بالاتر بود. همچنین، میانگین خلاقیت در گروه آزمایش (۲۳.۲۹ ± ۱.۵۳) نسبت به گروه کنترل (۱۹.۱۱ ± ۲.۰۲) افزایش یافت و درصد دانش آموزان شناسایی شده به عنوان «رهبر» از ۲۲% به ۷۶% رسید. مهم تر از همه، دانش آموزان پرتحرک در گروه آزمایش میانگین خلاقیت ۲۴.۶۴ ± ۱.۰۱ کسب کردند، در حالی که این رقم در گروه کنترل تنها ۱۷.۲۰ ± ۱.۴۸ بود. این یافته ها نشان می دهد که سیستم هوشمند نه تنها دقت استعدادیابی را افزایش می دهد، بلکه با تفسیر رفتارهای پرتحرکی به عنوان استعداد، به عدالت آموزشی کمک می کند. نتیجه گیری این است که حتی ابزارهای ساده دیجیتال، اگر بر پایه چارچوب های نظری غنی طراحی شوند، می توانند تحولی در استعدادیابی مدرسه ای ایجاد کنند به ویژه در محیط هایی که روش های سنتی از استعدادهای واقعی غافل می مانند.

کلیدواژه ها:

یادگیری سنتی ، یادگیری ماشینی ، استعداد ، هوش ، دانش آموز ابتدایی