واکاوی و تحلیل شاخص های موثر بر بالندگی سازمانی و خودکارآمدی در نظام آموزشی

هدف پژوهش حاضر شناسایی و تحلیل عوامل موثر بر بالندگی سازمانی و خودکارآمدی کارکنان دانشگاه محقق اردبیلی است. این مطالعه از نوع توصیفی–پیمایشی و از نظر هدف کاربردی است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان دانشگاه محقق اردبیلی بوده و نمونه آماری بر اساس جدول مورگان به صورت تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بالندگی سازمانی و پرسشنامه استاندارد خودکارآمدی عمومی شرر بود. داده ها با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون، رگرسیون چندمتغیره و تحلیل فریدمن تحلیل شد. نتایج نشان داد میان بالندگی سازمانی و خودکارآمدی کارکنان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین متغیرهایی نظیر حمایت مدیران، فرهنگ یادگیری، بازخورد شغلی، و آموزش مستمر از مهم ترین عوامل موثر بر ارتقای بالندگی سازمانی و افزایش خودکارآمدی کارکنان شناخته شدند. بر اساس یافته ها، توجه به توانمندسازی، ایجاد فضای اعتماد، و مشارکت کارکنان در تصمیم گیری از الزامات اصلی توسعه بالندگی سازمانی در دانشگاه ها محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

بالندگی سازمانی ، خودکارآمدی ، یادگیری سازمانی ، توانمندسازی.