سیاست های توسعه همکاری کنشگران مدیریت شهری در اکوسیستم کارآفرینی شهر تهران

شهرها به عنوان موتورهای محرک رشد اقتصادی، فرصت های کارآفرینی و اشتغال را ایجاد می کنند. با توجه به اهمیت همکاری و هماهنگی تعاملات نهادی کنشگران اکوسیستم کارآفرینی در موفقیت برنامه ها و طرح های اشتغال زایی، پژوهش حاضر به شناسایی سیاست های توسعه شبکه همکاری کنشگران مدیریت شهری در اکوسیستم کارآفرینی شهر تهران پرداخته است. برای این منظور پس از مرور پیشینه، اسناد بالادستی مدیریت شهری تهران بررسی و بر مبنای تحلیل محتوای کیفی، مضامین مرتبط با کارآفرینی و اشتغال شناسایی شد. در ادامه با تشکیل ماتریس شبکه همکاری، جایگاه قانونی کنشگران منطبق با شاخص های مرکزیت درجه، مرکزیت بینابینی، فاصله ژئودزیک، نقاط برشی و قدرت های کانونی با استفاده از رویکرد تحلیل شبکه های اجتماعی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش حاکی از عدم یکپارچگی و توزیع نامتعادل قدرت قانونی کنشگران مدیریت شهری در اکوسیستم کارآفرینی شهر تهران است. در این زمینه، سیاست های توسعه همکاری قانونی کنشگران شامل بازطراحی و فعال سازی شورای سیاست گذاری و تشکیل ستاد هماهنگی توسعه کارآفرینی شهر تهران، گسترش همکاری کنشگران دولتی، شفاف سازی و تعیین محدوده وظایف نهادهای غیردولتی و تقویت جایگاه به بخش خصوصی در مدار تصمیم گیری ارائه شد. همچنین، توسعه شبکه همکاری در زمینه های یکپارچه سازی سیاست های علم و فناوری و فرصت های سرمایه گذاری و کارآفرینی، ساماندهی توزیع مکانی پارک های فناوری و مراکز رشد در پهنه های شهری، تدوین قوانین و مقررات انعطاف پذیر و تشویقی، گسترش ابزارهای سرمایه گذاری و جذب مشارکت مردمی، سرمایه گذاری در زیرساخت های هوشمندسازی و پلتفرم های کسب وکار، توسعه کارآفرینی محله محور، ایجاد مراکز شتاب دهنده توسعه مشاغل خرد و خانگی و پشتیبانی از فرهنگ کارآفرینی در آموزش های شهروندی پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

اقتصاد شهری ، اکوسیستم کارآفرینی ، توسعه کسب وکار ، تحلیل شبکه اجتماعی ، مدیریت شهری