ناامنی شغلی پرستاران: چالشی مغفول در کیفیت مراقبت از بیمار

امنیت شغلی پرستاران یکی از مولفه های اساسی در حفظ سلامت روان، انگیزه کاری و کیفیت عملکرد حرفه ای آنان به شمار می رود. شواهد زیادی نشان می دهد که ناامنی شغلی می تواند منجر به افزایش پریشانی روانی، فرسودگی شغلی، کاهش تمرکز و افت کیفیت تصمیم گیری های بالینی شود؛ پیامدهایی که فراتر از فرد پرستار، ایمنی بیمار و کارآمدی نظام سلامت را نیز تحت تاثیر قرار می دهد. تداوم قراردادهای ناپایدار و نبود حمایت های سازمانی مناسب، خطر خروج نیروهای کارآزموده از سیستم سلامت و تشدید کمبود نیروی انسانی را افزایش می دهد. این نامه با هدف جلب توجه سیاست گذاران و مدیران نظام سلامت، بر ضرورت بازنگری در سیاست های استخدامی پرستاران و توجه جدی به امنیت شغلی آنان نوشته شده است. در آن راهکارهای عملیاتی از جمله اصلاح الگوهای استخدامی، تلفیق نشانگرهای امنیت شغلی و مدیریت منابع انسانی، تقویت حمایت های سازمانی و روانی، افزایش مشارکت پرستاران در تصمیم گیری های مدیریتی و پایش منظم امنیت شغلی به عنوان شاخصی از کیفیت مراقبت پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

Health Personnel Management ، Job Security ، Patient Safety ، Quality of Health Care ، مدیریت کارکنان نظام سلامت ، امنیت شغلی پرستاران ، ایمنی بیمار ، کیفیت مراقبت های بهداشتی