بررسی رویکردهای بازیابی انرژی از باگاس نیشکر

با توجه به افزایش تقاضای جهانی برای انرژی و نگرانی های زیست محیطی، استفاده از منابع تجدیدپذیر مانند زیست توده اهمیت زیادی پیدا کرده است. باگاس نیشکر، به عنوان یک پسماند کشاورزی، منبعی ارزشمند برای تولید انرژی پایدار است.  لذا در این مقاله مروری به بررسی رویکردهای اصلی بازیابی انرژی از باگاس می پردازد. روش های ترموشیمیایی شامل پیرولیز، گازی سازی، احتراق مستقیم و مایع سازی هیدروترمال مورد ارزیابی قرار گرفته اند. هم چنین، فرآیندهای بیوشیمیایی مانند تخمیر برای تولید بیواتانول و روش فیزیکی-ترموشیمیایی بریکت سازی بررسی شده اند. نتایج نشان می دهد که هر روش مزایا و محدودیت های خاص خود را دارد. مایع سازی هیدروترمال باگاس را به روغن زیستی با کیفیت تبدیل می کند و بریکت سازی نیز چگالی و ارزش حرارتی آن را افزایش می دهد. احتراق مستقیم رایج ترین روش است اما با چالش هایی مانند رطوبت بالا مواجه است که می توان با استفاده از احتراق هم زمان آن را کاهش داد. هم چنین، گازی سازی و تخمیر برای تولید سوخت های گازی و مایع کارآمد هستند. این بررسی تاکید می کند که باگاس نیشکر پتانسیل بالایی برای بازیابی انرژی دارد و انتخاب فرآیند بهینه می تواند به کاهش اتکا به سوخت های فسیلی و مدیریت بهتر پسماندها کمک شایانی کند.

کلیدواژه ها:

Sugarcane Bagasse ، Biomass Energy ، Energy Recovery ، Pyrolysis ، Hydrothermal liquefaction ، باگاس نیشکر ، انرژی زیست توده ، بازیابی انرژی ، پیرولیز ، مایع سازی حرارتی