توسعه فرهنگ مشارکت خانواده در نظام آموزش و پرورش مدرسه محور

مشارکت خانواده در مدارس مدرسه محور، به عنوان یکی از مولفه های اساسی ارتقای کیفیت تربیت و یادگیری مطرح است. در این رویکرد، خانواده صرفا نقش پشتیبان مالی یا حضور تشریفاتی ندارد، بلکه به عنوان شریک راهبردی مدرسه در فرآیندهای تصمیم سازی، برنامه ریزی و توسعه فعالیت های تربیتی مشارکت می کند. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی-توصیفی، به تبیین ضرورت توسعه فرهنگ مشارکت خانواده در نظام آموزش و پرورش مدرسه محور می پردازد و بر این نکته تاکید دارد که تحقق این هدف مستلزم تغییر نگرش ها، تقویت اعتماد مبتنی بر شفافیت، و ایجاد سازوکارهای نهادی برای ارتباط دوسویه مدرسه و خانواده است. همچنین، چالش هایی مانند ذهنیت تکلیفی نسبت به آموزش، کمبود ساختارهای مشارکت، و محدودیت در اختیارات مدرسه و اولیا بررسی می شود و در نهایت، راهکارهای عملیاتی در سطوح اطلاعاتی، مشورتی، تصمیم سازی و هم ترازی ارائه می گردد. نتایج نشان می دهد که اگر مدرسه بتواند از ظرفیت های سرمایه اجتماعی و دانشی خانواده بهره گیرد، مشارکت نه تنها به کاهش فاصله والدین و مدرسه می انجامد، بلکه زمینه شکل گیری «جامعه یادگیرنده» و پایداری اقدامات تربیتی را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

مدرسه محور ، مشارکت خانواده ، فرهنگ مشارکت ، مدیریت مدرسه ، شفافیت و اعتماد ، آموزش و پرورش ، تصمیم سازی مشارکتی ، تربیت تربیتی