پیش بینی سرخوردگی زناشویی براساس سبک های دلبستگی و تحریف های شناختی با میانجی گری استرس ادراک شده در زنان متاهل شهرستان خمینی شهر

هدف این پژوهش بررسی نقش سبک های دلبستگی و تحریف های شناختی در پیش بینی سرخوردگی زناشویی با میانجی گری استرس ادراک شده در زنان متاهل شهرستان خمینی شهر بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان متاهل این شهرستان در سال ۱۴۰۴ بود که با روش نمونه گیری در دسترس ۲۵۰ نفر انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سبک دلبستگی کولینز و رید (۱۹۹۰)، مقیاس سرخوردگی زناشویی کایزر (۱۹۹۳)، پرسشنامه تحریف های شناختی ویسمن و بک (۱۹۷۸) و مقیاس استرس ادراک شده کوهن و همکاران (۱۹۸۳) بود. ویژگی های جمعیت شناختی و متغیرهای تحقیق با آمار توصیفی شامل فراوانی، میانگین و انحراف معیار در SPSS نسخه ۲۷ گزارش شد. سپس، روابط بین متغیرهای مستقل، میانجی و وابسته با آزمون های استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندمتغیره، مدل یابی معادلات ساختاری در JASP و بررسی میانجی گری استرس ادراک شده با بوت استرپ در سطح معنی داری ۰.۰۵ تحلیل شد. نتایج نشان داد سبک های دلبستگی ناایمن (اضطرابی و اجتنابی) و تحریف های شناختی رابطه مثبت و معناداری با سرخوردگی زناشویی دارند و استرس ادراک شده نقش میانجی معناداری در این رابطه ایفا می کند. همچنین، سبک دلبستگی ایمن با کاهش سرخوردگی زناشویی همراه بود. تحلیل همبستگی پیرسون بین متغیرهای پژوهش نشان داد که تمامی ارتباطات از نظر آماری معنادار هستند (۰.۰۰۰ P-Value =) قویترین همبستگی مثبت بین استرس ادراک شده و سبک دلبستگی با ضریب ۰.۷۷۳ (فاصله اطمینان ۹۵%: ۰.۷۱۷ تا ۰.۸۱۸) و همچنین بین سرخوردگی زناشویی و سبک دلبستگی با ضریب ۰.۷۶۷ (فاصله اطمینان ۹۵%: ۰.۷۱۱ تا ۰.۸۱۴) مشاهده شد، که نشان دهنده رابطه قوی و مستقیم بین این متغیرهاست. مدل مفهومی پژوهش برازش مناسبی داشت و متغیرهای پیش بینی کننده توانستند بخش قابل توجهی از واریانس سرخوردگی زناشویی را تبیین کنند. یافته ها بر اهمیت توجه به سبک های دلبستگی، اصلاح تحریف های شناختی و مدیریت استرس در مداخلات پیشگیرانه و درمانی برای بهبود کیفیت روابط زناشویی تاکید دارند.