نقش آموزش تفاوت محور در جایگزینی رویکرد یکسان سازی با رویکرد استعدادمحور در مدارس

سیستم های آموزشی سنتی بر مبنای یکسان سازی و یکنواخت سازی فرآیند یادگیری ساخته شده اند، حال آنکه تنوع و اختلافات فردی دانش آموزان یکی از واقعیت های انکارناپذیر محیط های آموزشی است. آموزش تفاوت محور (Differentiated Instruction) به عنوان یک رویکرد نوین پداگوژیکی، زمینه ای را فراهم می کند تا تفاوت های فردی، نیازهای متفاوت و استعدادهای مختلف دانش آموزان در فرآیند یادگیری مورد توجه قرار گیرند. هدف این مطالعه بررسی نقش آموزش تفاوت محور در جایگزینی رویکرد یکسان سازی با رویکرد استعدادمحور در مدارس است. این مقاله با استفاده از روش تحقیق کتاب خانه ای و تجزیه وتحلیل متون علمی، مبانی نظری، کاربردهای عملی و نتایج پژوهشی در این حوزه را مورد بررسی قرار داده است. یافته ها نشان می دهد که آموزش تفاوت محور از طریق سازگارسازی محتوا، فرآیند یادگیری و محصول آموزشی می تواند به شناخت و پرورش استعدادهای متنوع دانش آموزان کمک کند. بر این اساس، پیاده سازی این رویکرد نیازمند تغییری بنیادی در فلسفه، سیاست گذاری و شیوه های عملی آموزش وپرورش است.

کلیدواژه ها:

آموزش تفاوت محور ، استعدادمحوری ، یکسان سازی ، تنوع یادگیری ، پرورش استعداد