مدل پیش بینی عدم قطعیت اضمحلال روسازی با استفاده از تئوری خاکستری (مطالعه موردی: مسیر بزرگراهی گرمسار-قم)

امروزه پس از آن که شبکه ای از راه ها شکل می گیرد مدیریت ترمیم و به سازی راه ها در اولویت قرار می گیرد. به منظور مدیریت ترمیم و بهینه سازی راه ها شاخص های ناهمواری، وضعیت روسازی، کیفیت روسازی، مقاومت لغزشی و خدمت دهی راه در مدل سازی اضمحلال نقش اساسی دارند. از این رو هدف اصلی این مقاله از یک سو ارزیابی شاخص-های موردنیاز وضعیت روسازی به منظور مدل سازی فرایند اضمحلال است و از سوی دیگر درنظرگرفتن عدم قطعیت فرایند اضمحلال روسازی از طریق مدل سازی خاکستری می باشد. استخراج کلیه شاخص ها فرایندی زمان بر و هزینه بر می باشد به همین منظور ابتدا با استفاده از ارزیابی روابط خاکستری، شاخص های ناهمواری و وضعیت روسازی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد هر دو شاخص تاثیر تقریبا یکسانی بر سن روسازی دارند. با توجه به تاثیر یکسان دو شاخص بر سن روسازی، از شاخص IRI برای مدل سازی خاکستری بهره گرفته شده است. همبستگی بالا بین این شاخص و راحتی کاربران راه و نیز تاثیر روند تغییرات آن بر وضعیت عملکردی روسازی، از دلایل انتخاب این شاخص جهت تحلیل عدم قطعیت اضمحلال روسازی در مقاله حاضر بوده است. در ادامه به منظور درنظرگرفتن عدم قطعیت در فرایندهای پیش بینی اضمحلال از مدل های پیش بینی خاکستری که قادر به تشخیص وضعیت آتی سیستم های غیرقطعی بر پایه دانش موجود می باشد استفاده شده است. برای صحه گذاری مدل پیشنهادی مقایسه ای بین این روش و رگرسیون صورت گرفت. نتایج مقایسه نشان داد که اختلاف متوسط خطای نسبی در دو روش بسیار ناچیز و برابر ۰۱/۰ است.

کلیدواژه ها:

مدیریت روسازی ، تئوری خاکستری ، مدل های اضمحلال روسازی ، ارزیابی روابط خاکستری ، رگرسیون