مقایسه تطبیقی شوادانهای دزفول و شوشتر

یکی از مهم ترین دلایلی که اساس شکل گیری بسیاری از فضاهای خلاقانه معماری گردیده تنوع آب وهوایی و یا گاهی به سبب نامساعد بودن شرایط اقلیمی بوده است. در ایران نیز مانند بسیاری از نقاط که تمدن کهنی دارند سازگاری با شرایط اقلیمی وجود داشته است که می توان بدون نیاز به استفاده از انرژی های فسیلی برای سرمایش و گرمایش و برای جلوگیری از آلودگی های زیست محیطی با محیط سازگاری نمود. ساخت بناهای متناسب با اقلیم و هویت منطقه که در شکل دهی به کالبد معماری آن مکان اثرگذار است همواره موردتوجه قرارگرفته است. هدف این مقاله این است تا با توصیف ویژگی های فضای زیرزمینی به نام شوادان به بررسی اصول طراحی معماری بکار گرفته شده در شوادانها در دو شهر دزفول و شوشتر به عنوان الگوی بومی پرداخته شود. در این راستا پژوهش درصدد پاسخگویی به این سوال است که: چه نوع رابطه فضایی میان بخش های شوادان وجود دارد و در چند رده آن ها را می توان دسته بندی نمود؟ روش تحقیق در این مقاله توصیفی - تحلیلی و استدلال از نوع قیاسی است.

کلیدواژه ها:

اقلیم ، شوادان ، دزفول ، شوشتر ، دریزه