فاز اول: ( تثبیت مبانی نظری و رفع ناهنجاری های کیهان شناختی) )خیز نهم( شبکه ی گراف- فضای فانتوم(PGSN): چارچوب پیشرفته برای گرانش کوانتومی مبتنی بر شبکه فانتوم )ترمودینامیک اطلاعاتی شبکه، تکینگی های توپولوژیک و آناتومی سیاه چاله ها ( ابرگره)(

یکی از عمیق ترین بحران های فیزیک نظری مدرن، فروپاشی معادلات نسبیت عام در رویارویی با تکینگی های درون سیاه چاله و چالش پیوند ترمودینامیک با گرانش کوانتومی است. در این مقاله خیز نهم از نظریهPGSN))، با گذر از رویکرد پیوستار فضا-زمان و بهره گیری از مکانیک گراف-فضای گسسته، نشان می دهیم که مفهوم «تکینگی با چگالی بی نهایت» یک آرتیفکت ریاضیاتی ناشی از فرض پیوستگی است و در واقعیت فیزیکی شبکه فانتوم وجود ندارد. ما سیاه چاله را به عنوان یک ساختار شبکه ای به شدت متراکم مدل سازی می کنیم که در آن هسته مرکزی به حالت تکینگی کلیک (Clique Singularity) – یک زیرگراف کامل با ظرفیت اشباع شده می رسد. همچنین، افق رویداد به عنوان یک برش جهت دار (Directed Graph Cut) در ماتریس مجاورت شبکه تعریف می شود که تقارن اطلاعاتی را می شکند. در نهایت، با استفاده از نظریه اطلاعات شانون روی گراف، ثابت می کنیم که قانون مساحت"بکنشتاین-هاوکینگ"پیامد مستقیم ظرفیت یال های قطع شده درمرزاین زیرگراف است. این چارچوب، تبخیر سیاه چاله را نیز به عنوان فرآیند «نشت توپولوژیک» ناشی از نوسانات مارکوفی بازآرایی شبکه تبیین می کند.

کلیدواژه ها:

گرانش کوانتومی شبکه فانتوم (PGSN) ، تکینگی کلیک ، برش جهت دار گراف ، ترمودینامیک اطلاعاتی ، قانون مساحت بکنشتاین-هاوکینگ ، نشت توپولوژیک.