فاز اول: ( تثبیت مبانی نظری و رفع ناهنجاری های کیهان شناختی) (خیز چهارم) شبکه ی گراف- فضای فانتوم(PGSN): توپولوژی میکروسکوپیک ذرات بنیادی و خاستگاه هندسی جرم و درهم تنیدگی کوانتومی

یکی از بزرگ ترین چالش های فیزیک نظری معاصر، شکاف عمیق میان توصیف هندسی"فضا زمان"درنسبیت عام و ماهیت نقطه ای ذرات در نظریه میدان های کوانتومی (QFT) است.دراین مقاله، که گام چهارم از توسعه چارچوب شبکه " گراف-فضای" فانتوم (PGSN) است، ما ازمقیاس ماکروسکوپیک کیهانی به مقیاس میکروسکوپیک (پلانک) گذر می کنیم دراین چارچوب، ذرات بنیادی دیگر موجودات یا فرضیاتی نقطه ای و متمایز از بستر فضا نیستند ، بلکه به عنوان نقص های توپولوژیک پایدار (Stable Topological Defects) یا زیرگراف هایی با درهم تنیدگی محلی به شدت بالا (Local Highly Entangled Subgraphs) در خودشبکه فضا مدل سازی می شوند. ما نشان می دهیم که «جرم» یک ذره معادل با چگالی یال ها (Edge Density) در آن زیرگراف محلی است.افزون بر این، معمای درهم تنیدگی کوانتومی و رفتار غیرمحلی (Non-locality) به شکلی طبیعی و کاملا هندسی حل می شود: ذرات درهم تنیده دارای یال های مستقیم گرافی هستند که فاصله توپولوژیک آن ها را مستقل از فاصله فضایی ظاهری شان، همواره برابر با یک (d_graph=۱) نگه می دارد.

کلیدواژه ها:

شبکه گراف-فضای فانتوم (PGSN) ، ذرات بنیادی ، نقص توپولوژیک ، خاستگاه جرم ، درهم تنیدگی کوانتومی ، غیرمحلیت هندسی ، ریزحالت های گراف (Microstates)