بررسی موشکافانه ی تحول پارادایم های آموزشی در عصر جدید

پژوهش حاضر با هدف تحلیل گذار از مفهوم معلم دیجیتال به سوی یادگیری تطبیقی هوشمند و تبیین ابعاد این تحول پارادایمی در نظام های آموزشی انجام شده است. در دو دهه اخیر، فناوری های دیجیتال مسیری پرشتاب را از ابزارهای کمک آموزشی ساده تا سیستم های هوشمند یادگیری پیموده اند که درک ما از نقش معلم و فرایند یاددهی-یادگیری را دگرگون ساخته است. این مقاله با رویکرد تحلیلی-مروری و با بهره گیری از منابع دست اول داخلی و خارجی منتشرشده، به واکاوی سه نسل اصلی این تحول شامل معلم دیجیتال، یادگیری تطبیقی و سیستم های هوشمند نسل جدید می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که معماری های نوین مانند سیستم های مبتنی بر ترنسفورمر با بهره گیری از مدل های زبانی بزرگ، نسل جدیدی از معلمان دوقلوی دیجیتال را پدید آورده اند که قادر به تعامل بلادرنگ، شخصی سازی عمیق و همسویی با برنامه درسی هستند. این سیستم ها با ترکیب بازیابی افزایش یافته، مدل سازی یادگیرنده و منطق آموزشی محدود به سیاست، می توانند ضمن ارائه بازخورد تطبیقی، قابلیت تایید و پاسخگویی را نیز حفظ کنند. با این حال، چالش هایی مانند خطاهای واقعی، سوگیری الگوریتمی، نگرانی های حریم خصوصی و شکاف دیجیتال، اجرای گسترده این سیستم ها را با دشواری مواجه ساخته است. نتایج پژوهش بر ضرورت طراحی معماری های ترکیبی انسان-هوش مصنوعی، تدوین چارچوب های حاکمیتی مناسب، و توانمندسازی معلمان برای ایفای نقش مکمل در کنار سیستم های هوشمند تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

معلم دیجیتال ، یادگیری تطبیقی هوشمند ، معلم دوقلوی دیجیتال ، شخصی سازی یادگیری