ترکیب نحو فضا و دستور شکل برای واکاوی سبک معماری؛ با تمرکز بر طرح های مسکونی گلن مورکات

نحو(Syntax) و دستور(Grammar) در یک طرح، به ترتیب بازتاب دهنده ویژگی های اجتماعی-فضایی و صوری آن هستند. رویکردهای ترکیبی در این دو حوزه، راهکارهای نوینی را برای درک یک سبک معماری خاص و همچنین امکان تولید یا ارزیابی گونه های مختلف آن سبک فراهم می آورند. با وجود این پتانسیل، توان ترکیبی و مولد دو نظریه محاسباتی مرتبط با این موضوعات – یعنی «نحو فضا» و «دستور شکل» – هنوز جای شناخت دقیق تری دارد. این مقاله چارچوبی جدید برای ادغام انتخابی جنبه های این دو رویکرد در یک تکنیک واحد جهت بررسی ویژگی های یک سبک معماری ارائه می دهد. برای تبیین این چارچوب، پژوهش حاضر به توسعه «دستور گراف توجیه شده پلان»(JPG Grammar) پرداخته و سپس آن را با استفاده از رویکردهای مبتنی بر قانون و مبتنی بر نحو مورد آزمون قرار می دهد. کارایی این چارچوب و تکنیک مرتبط با آن، در مطالعه چهار طرح از معمار برنده جایزه پریتزکر، گلن مورکات، به نمایش گذاشته شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که چارچوب ترکیبی جدید، کاوش در الگوها و ژنوتیپ های نابرابری در خانه های مورکات را تسهیل می کند. این مقاله در پایان با بحثی پیرامون چگونگی به کارگیری دستور JPG، هم برای بررسی راه حل های طراحی معماری و هم برای واکاوی فرآیندهای طراحی مولد، به کار خود پایان می دهد. این پژوهش بدین وسیله به گسترش ادبیات پیرامون ترکیب رویکردهای نحو فضا و دستور شکل کمک می کند.

کلیدواژه ها:

نحو فضا ، دستور شکل ، تحلیل فضای محدب ، سبک طراحی ، گلن مورکات ، دستور گراف توجیه شده پلان(JPG)