گام پنجم: انبساط کیهانی و ناهنجاری های CMB در نظریه شبکه تنش گراویتونی پیش هندسی (PGSN)

مدل استاندارد کیهان شناسی ( CDM)، علی رغم موفقیت های چشمگیر در توصیف ساختار بزرگ مقیاس جهان، با چالش های نظری و رصدی بحرانی، به ویژه «تنش هابل» ( tension) و ماهیت صلب فیزیکی ثابت کیهان شناسی ( ) روبروست. در این مقاله، چارچوب شبکه تنش گراویتونی پیش هندسی (PGSN) را به مقیاس های کیهانی تعمیم می دهیم (گام پنجم). ما معادلات فریدمن اصلاح شده ای را استخراج می کنیم که بر دینامیک پس زمینه حاکم هستند؛ جایی که شتاب کیهانی به طور طبیعی از انبساط ترمودینامیکی و انرژی پتانسیل شبکه بستر تاریک (Dark Substrate) ناشی می شود، نه از یک انرژی خلا ایستا. ما نشان می دهیم که معادله حالت دینامیکی شبکه، ، در زمان های متاخر به طور پیوسته به سمت میل می کند که راهکاری نظری برای حل تنش هابل ارائه می دهد. علاوه بر این، طیف توان تابش زمینه ی کیهانی (CMB) را در چارچوب (PGSN) تحلیل می کنیم. نتایج ما نشان دهنده تقویت مشخص اثر «ساکس-ولف یکپارچه» (ISW) در مقیاس های زاویه ای بزرگ ( ) است که توسط پتانسیل گرانشی دینامیک بستر تاریک القا می شود، در حالی که قله های آکوستیک استاندارد حفظ می گردند. این امضا، یک معیار رصدی دقیق و ابطال پذیر برای مدل (PGSN) ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

شبکه تنش گراویتونی پیش هندسی (PGSN) ، بستر تاریک دینامیک ، معادلات فریدمن اصلاح شده ، تنش هابل ( tension) ، طیف توان CMB ، اثر ساکس-ولف یکپارچه (ISW) ، انرژی تاریک دینامیکی ، ناهمسانگردی دمایی.