وحدت بخشی کیهان شناختی میان جت های نسبیتی سیاه چاله ها و دینامیک کهکشانی فاقد ماده تاریک: استخراج معادله تراز در نظریه شبکه تنش گراویتونی (PGSN – ( گام سوم

مدل استاندارد کیهان شناسی ( ) با وجود موفقیت های چشمگیر، در تبیین رصدهای اخیر تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) از کهکشان های اولیه و درک ماهیت ماده تاریک با چالش های بنیادین روبه رو است. در این مقاله که «گام سوم» از توسعه نظریه «شبکه تنش گراویتونی پیش هندسی» (PGSN) است، چارچوبی یکپارچه برای اتصال دو پدیده در ظاهر مجزا ارائه می دهیم: جت های نسبیتی هسته های فعال کهکشانی (AGN) و دینامیک تخت منحنی چرخش کهکشان ها. با تفکیک تانسور انرژی-تکانه شبکه فضا-زمان به دو مولفه کشسانی استوایی و فشاری قطبی، و با بهره گیری از بردارهای کیلینگ و قضیه دیورژانس در نسبیت عام، «معادله بنیادین تراز کیهانی» استخراج شده است. این معادله اثبات می کند که جت های سیاه چاله ای، مکانیسم ضروری تخلیه انرژی (اگزوز) برای حفظ پایداری شبکه در برابر پیچش های ناشی از چرخش سیاه چاله هستند. در این پارادایم، ماده تاریک به عنوان یک موجودیت ذره ای حذف شده و با تنش غیرموضعی هندسه فضا-زمان جایگزین می گردد. نظریه ما پیش بینی های رصدی ابطال پذیری، از جمله «تاخیر زمانی کیهانی در تخت شدگی منحنی چرخش کهکشان های اولیه» ارائه می دهد که مستقیما با داده های تلسکوپ های نسل جدید قابل آزمون است.

کلیدواژه ها:

شبکه تنش گراویتونی (PGSN) ، جت های نسبیتی سیاه چاله ، دینامیک کهکشانی فاقد ماده تاریک ، معادله تراز کیهانی ، تانسور انرژی-تکانه شبکه ، کشش چارچوب (Frame-dragging) ، کیهان شناسی JWST.