جایگاه ترویج سبک زندگی اسلامی دانش آموزان در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش

بشر با همه پیشرفت خود در علوم، صنایع و فناوری،گرفتار بحران ها و نابسامانی های فراوانی در زمینه تعلیم و تربیت است. نداشتن جهان بینی درست و فقدان نظام تربیتی مبتنی برمبنای نظری وحیانی و داشتن دید صرفا مادی و غفلت از جنبه های روانی، معنوی، اخلاقی و اجتماعی آن باعث شده است که بشر در این بحران، همچنان غوطه ور باشد و نه تنها پیشرفت نکند، بلکه در مراحلی، تنزل نیز یابد. قرآن کریم برای تربیت و تزکیه نفسانی بشر الگوهای ارزشمندی را که در صفات برجسته انسانی ممتاز بودند، معرفی می کند و این یکی از روش های تربیت اصیل و مطابق با فطرت انسان است. سبک زندگی اسلامی که بر اساس آموزه های قرآن و فرهنگ اهل بیت علیهم السلام بنا شده است، به مسائل تربیتی بی توجه نیست.تربیت تعاریف گوناگونی در حوزه های مختلف علوم دارد که یکی ازآنها عبارت است از فرایند مدیریت، مراقبت و تامین نیازهای انسان که متناسب با دوره های مختلف رشد هست و برای هر دوره، راهبردها و راهکارهای مناسب را ارائه می دهد.در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش ایران، تربیت عبارت است از فرایند تعاملی زمینه ساز تکوین و تعالی پیوسته هویت متربیان به صورت یکپارچه و مبتنی بر معیارهای اسلامی به منظور هدایت ایشان در مسیر آماده شدن جهت تحقق آگاهانه و اختیاری مراتب حیات طیبه در همه ابعاد. به دیگر سخن و با اندکی بسط می توان گفت: تربیت با انتقال ارزش ها سر و کار دارد. بر این اساس این نوشتار در صدد است به جایگاه ترویج سبک زندگی اسلامی دانش آموزان در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش بپردازد.

کلیدواژه ها:

سبک زندگی اسلامی ، فرهنگ تربیتی ، سند تحول بنیادین