نقش تقویت تفکر انتقادی در ارتقای دانش ایران شناسی و صیانت از هویت ملی در میان دانش آموزان

در عصر انفجار اطلاعات و تهاجمات فرهنگی، شناخت دقیق و آگاهانه از پیشینه تمدنی و فرهنگی ایران، ضرورتی حیاتی در نظام تربیتی محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی پیوند میان تقویت «تفکر انتقادی» و ارتقای سطح دانش ایران شناسی در بین دانش آموزان تدوین شده است. در این مقاله که با روش توصیفی-تحلیلی نگاشته شده، بر این فرضیه تاکید می گردد که آموزش ایران شناسی زمانی به تعلق خاطر عمیق منجر می شود که با پرسش گری و تحلیل همراه باشد. تفکر انتقادی به هنرجویان این توانایی را می دهد که در مواجهه با شبهات تاریخی و روایت های نادرست از فرهنگ و تمدن ایران، به تحلیل منطقی پرداخته و سره را از ناسره تشخیص دهند. یافته های پژوهش نشان می دهد که تجهیز دانش آموزان به مهارت های تفکر انتقادی، آن ها را از پذیرش منفعلانه اطلاعات بازداشته و به سمت کشف واقعیت های شکوه تمدن ایرانی-اسلامی سوق می دهد. نتایج تحقیق حاکی از آن است که وقتی مربی پرورشی، آموزش ایران شناسی را با چالش های فکری و تحلیل های علی-معلولی ترکیب می کند، نه تنها دانش تاریخی و جغرافیایی دانش آموزان تثبیت می گردد، بلکه هویت ملی آنان در برابر آسیب های فرهنگی واکسینه شده و روحیه صیانت از ارزش های میهن در آنان نهادینه می شود.