بررسی آلودگی فلزات سنگین در خاک های اطراف شهرک صنعتی یزد

سابقه و هدف: فلزات سنگین در خاک‎های کشاورزی ممکن است تحت تاثیر مواد مادری خاک، به‎طور طبیعی در خاک وجود داشته باشند (زمین زاد) و یا اینکه در اثر فعالیتهای انسانی به خاک افزوده شوند (بشرزاد). آلودگی فلزات سنگین نه تنها باعث کاهش کیفیت فیزیکی و شیمیایی خاک، کاهش فعالیت زیستی و دستیابی زیستی مواد مغذی خاک می‎شوند، بلکه تهدیدی جدی برای سلامتی انسان و امنیت زیست محیطی از طریق ورود به زنجیره غذایی و نفوذ به آبهای زیرزمینی به شمار می‎روند. صنایع، یکی از منابع اصلی تولید عناصر سنگین هستند که از دو طریق تولید پساب های آلوده و آلایندههای ناشی از دودکش کارخانه ها، منجر به ورود این مواد به خاک و تجمیع آن از طریق آبیاری با آبهای آلوده و طریق فرونشست جوی میشوند. خاصیت سمی و قابلیت تجمع زیستی فلزات سنگین در خاک و گیاهان و همچنین ورود به زنجیره غذایی انسان، خطرات آنها را دوچندان میسازد. از اینرو، صنایع میتوانند با ابتکارات اجتماعی و زیستمحیطی، انتظار جامعه از مسئولیتپذیری خود را پاسخ دهند و از دغدغه سلامت بشری بکاهند. مواد و روشها: یک طرح آزمایشی کامل تصادفی در قالب فاکتوریل، در سه تکرار و سه عمق (۲۰-۰، ۴۰-۲۰ و ۶۰-۴۰ سانتیمتری) و سه منطقه (پاک یا شاهد (هامانه)، نیمه آلوده (خضرآباد) و آلوده (شحنه)) در غرب شهرستان یزد انجام شد. مزارع مورد نظر به ترتیب زیر کشت پسته، انار و گردو بود. آبیاری همه مزارع به صورت غرقابی انجام میشد. از هر مزرعه از سه نقطه و در هر نقطه از سه عمق، به کمک اوگر، حدود یک کیلوگرم نمونه خاک برداشت شد و در مجموع ۲۷ نمونه به آزمایشگاه منتقل گردید. غلظت کل فلزات سنگین سرب، کادمیم، آرسنیک، نیکل، سلنیم، جیوه، برلیم، کروم و تالیم با دستگاه جذب اتمی مجهز به کوره تعیین و آنگاه شاخصهای زمین انباشتگی و فاکتور غنی شدگی اندازهگیری شد و داده ها مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. دستاورها: غلظت عناصر جیوه، برلیم، کروم و تالیم در هیچ نمونهای معنیدار نبود در هر سه منطقه و هر سه عمق، آلودگی سرب و سلنیم در حد غیر مجاز قرار داشت. آلودگی کادمیم فقط در منطقه آلوده شحنه و آلودگی ارسنیک و نیکل در منطقه آلوده شحنه و نیمه آلوده خضرآباد ثبت گردید. اثر متقابل میزان آلودگی و عمق خاک معنیدار بوده و عمق ۶۰-۴۰ سانتیمتری خاک منطقه شحنه (آلوده) دارای بیشترین غلظت کادمیم، سرب، آرسنیک، نیکل و سلنیم نسبت به منطقه خضرآباد (نیمه آلوده) و هامانه (پاک) بود.. نتایج نشان داد که آلودگی فلزات سنگین بهویژه در آبیاری غرقابی قابلیت حرکت در عمق را دارد. بطوری‎که در منطقه آلوده (شحنه) با افزایش عمق غلظت کادمیم نسبت به سطح خاک ۶۳/۹۲%، غلظت سرب نسبت به سطح خاک ۴۸/۴۴%، غلظت ارسنیک ۱۴/۹۷% نسبت به سطح خاک، غلظت نیکل ۷۲/۷۱% نسبت به سطح خاک و غلظت سلنیم ۷۵/۹۱% نسبت به سطح خاک افزایش نشان داد. طبق دو شاخص اندازه گیری شده غلظت کادمیم، سرب و سلنیم در هر سه منطقه در وضعیت شدید و خطرناک قرار داشت. ارسنیک در منطقه خضرآباد و شحنه و نیکل تنها در منطقه شحنه در وضعیت خطرناک قرار داشت.نتیجه‎گیری: این نتایج می‎تواند زنگ خطری مبنی بر احتمال رسیدن این آلودگی‎ها به آبهای زیرزمینی و قنوات نیز باشد. همچین به دنبال آلودگی خاک، جذب این مواد از ریشه گیاهان هم افزایش و باعث ایجاد سمیت در گیاه و به دنبال آن ورود به زنجیره غذایی هم می‎شود که نیازمند جلوگیری از این فرایند است. مسئولیت اجتماعی صنایع ایجاب می کند که هرگونه آلودگی از جانب ایشان که به طبیعت وارد می‎شود در حداقل مقدار و یا طبق موازین و مقادیر بین المللی باشد.

کلیدواژه ها:

آلاینده ، سمیت ، خضرآباد ، شحنه ، هامانه