آینده پژوهی نقش هوشمندسازی حمل ونقل درون شهری بر تاب آوری شبکه های ارتباطی (نمونه موردی: شهر کرمانشاه)

رشد شهرنشینی و پیچیدگی های روزافزون، اهمیت تاب آوری شبکه های ارتباطی در برابر بحران ها را افزایش داده است. در این شرایط، هوشمندسازی حمل ونقل درون شهری با استفاده از فناوری های جدید، به­عنوان یک راهبرد کلیدی برای مدیریت پیش فعال و واکنش سریع در شرایط اضطراری مطرح­می شود. در همین راستا، هدف پژوهش حاضر ارزیابی نقش هوشمندسازی حمل ونقل درون­شهری بر تاب آوری شبکه های ارتباطی در شهر کرمانشاه است پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی، از نظر ماهیت توصیفی-تحلیلی و از حیث روش، ترکیبی از روش های کتابخانه ای و پیمایشی و مبتنی بر رویکرد آینده پژوهی می باشد. قلمرو پژوهش، شهر کرمانشاه بوده است. جامعه آماری این پژوهش ۵۰ نفر از کارشناسان حمل ونقل شهری، راه و شهرسازی و کارشناسان شهرداری است. جهت تجزیه­وتحلیل دادها از روش دلفی و ماتریس اثرات متقاطع(میک مک) استفاده شده است. یافته­های پژوهش نشان­داد از میان ۴۶ عامل اصلی تاثیرگذار بر نقش هوشمندسازی حمل ونقل درون­شهری بر تاب آوری شبکه های ارتباطی، ۲۷ متغیر به­عنوان کلیدی و تاثیرگذار شناخته شده­اند که این متغیرها بیشترین تاثیرگذاری و کمترین تاثیرپذیری را بر آینده توسعه نقش هوشمندسازی حمل ونقل درون­شهری بر تاب آوری شبکه های ارتباطی شهر کرمانشاه دارند. همچنین نتایج نشان­داد که عوامل تاب آوری محیطی و عابر پیاده مانند پیاده روهای مسقف، پیشران های اصلی سیستم هستند و بیشترین نیروی تاثیرگذاری را دارند. این در حالی­است که شاخص های هوشمندسازی، به ویژه پارکینگ های هوشمند، عمدتا تاثیرپذیر هستند؛ لذا موفقیت آینده در گرو اولویت دهی به زیرساخت های کالبدی تاب آوری برای ایجاد بستر مناسب جهت استقرار فناوری های هوشمند است.

کلیدواژه ها:

هوشمندسازی ، حمل ونقل درون شهری ، تاب آوری ، آینده پژوهی ، «MicMac» ، شهر کرمانشاه